W Katedrze Agronomii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu zespół naukowców w składzie: dr hab. Katarzyna Panasiewicz, dr Agnieszka Faligowska, dr Grażyna Szymańska analizował wpływ okresu przechowywania na wartość siewną i wigor ziarna siewnego kilku odmian pszenżyta ozimego i żyta. Nasiona pierwszego gatunku zaprawiono środkiem zawierającym jako substancję czynną fludioksonil (obecną w wielu zaprawach nasiennych). Do zabezpieczenia nasion żyta przed chorobami grzybowymi wykorzystano preparat dwuskładnikowy zawierający karboksynę i tiuram. Ziarno poddane badaniom magazynowane było w temperaturze 5-10⁰C i przy wilgotności powietrza 60-70 proc. Ocena wartości siewnej i wigoru ziarna była przeprowadzana bezpośrednio po zaprawieniu i po 180 dniach przechowywania.

DOKŁADNE WYNIKI

Ocena podstawowych parametrów wartości siewnej ziarna pszenżyta ozimego wykazała zróżnicowany wpływ czynników. W przypadku energii kiełkowania nie odnotowano istotnego zróżnicowania w zależności od odmiany i okresu przechowywania. Z kolei półroczny okres przechowywania ziarna pszenżyta spowodował istotne obniżenie siły kiełkowania - o 4,5 proc., wzrost liczby ziarniaków martwych (z 3 do 13 proc.) oraz pogorszenie wigoru ziarna średnio o 75 proc. Test wzrostu siewki polegający na...

Pełna wersja artykułu w nr 9/2015 Farmera.

Podobał się artykuł? Podziel się!