Największe wymagania jakościowe stawiane są przede wszystkim przed ziarnem jęczmienia browarnego. Znacznie mniejsze w wypadku pszenicy, jęczmienia pastewnego i konsumpcyjnego, a najmniejsze dla pszenżyta i owsa.

Jęczmień

Ziarno musi być zdrowe, czyste, dojrzałe, dobrze wykształcone, o swoistym zapachu, bez zapachów obcych lub wskazujących na jego zepsucie. Powinno być także wolne od żywych owadów i roztoczy widocznych gołym okiem.

Jęczmień browarny. Ziarno jęczmienia browarnego powinno mieć jednolitą barwę typową dla odmiany. Jęczmień browarny musi mieć także swoisty, magazynowy zapach. Stęchły lub obcy jest niedopuszczalny. Nie może zawierać sporyszu, ziarn uszkodzonych przez szkodniki zbożowo-mączne, a także żywych lub martwych szkodników. Zawartość ziarn jęczmienia ozimego w jęczmieniu jarym nie może przekraczać 2 proc. Zdolność kiełkowania (stosunek liczby ziarn skiełkowanych po 120 godzinach do liczby ziarn poddanych kiełkowaniu, wyrażony w procentach) powinna wynosić co najmniej 95 proc.

Zgodnie z obowiązującą Polską Normą wyróżnia się 3 klasy jakościowe jęczmienia browarnego:

I klasa:

  • wilgotność – nie więcej niż 15 proc.,
  • wyrównanie (stosunek masy ziarna jęczmienia pozostającego na sicie o wymiarach oczek 2,8 mm x 25 mm i 2,5 mm x 25 mm do masy przesiewanego ziarna jęczmienia wyrażony w procentach) – co najmniej 90 proc.,
  • zanieczyszczenia – do 3 proc., w tym: ziarna innych zbóż – do 0,5 proc., ziarna porośnięte, z wybitym lub uszkodzonym zarodkiem, spleśniałe – do 0,5 proc., nasiona szkodliwe i/lub toksyczne - do 0,3 proc., materiał obcy nieorganiczny (np. piasek) – do 0,3 proc.,
  • energia kiełkowania (stosunek liczby ziarn skiełkowanych po 72 godzinach do liczby ziarn poddanych kiełkowaniu, wyrażony w procentach) – co najmniej 95 proc.,
  • zawartość białka – do 11,5 proc,
  • zawartość ziarna odmian browarnych – co najmniej 95 proc.,
  • zawartość ziarna jednej odmiany browarnej – co najmniej 75 proc.