Unia Europejska wprowadziła z dniem 1 grudnia 2013 r. zakaz stosowania zapraw nasiennych zawierających neonikotynoidy, używanych przeciwko szkodnikom rzepaku ozimego i jarego. Będzie on obowiązywał przez okres min. 2 lat. Stwarza to zupełnie nową sytuację odnośnie do stanu fitosanitarnego rzepaku ozimego. Należy się liczyć z silną presją szkodników w okresie całej wegetacji jesiennej rzepaku. Zagrożenie z ich strony będzie szczególnie niebezpieczne dla roślin w początkowym okresie ich wzrostu. Uszkodzenia liścieni i pierwszej pary liści w ł a ś c i w y c h d ra m a t y c z n i e wstrzymuje wzrost roślin, które zamiast szybko rozbudowywać powierzchnię asymilacyjną, muszą ją mozolnie odtwarzać. Niejednokrotnie dochodzi też do zniszczenia stożka wzrostu, co prowadzi do śmierci siewki. W konsekwencji szereg plantacji zostanie przerzedzonych nie zimą przez mróz, ale jesienią przez szkodniki.

Rzepak ozimy narażony jest na uszkodzenia przez wiele szkodników od początku wegetacji. Jesienne uszkodzenia rzepaku przez szkodniki powodują, że rośliny są słabsze i nieprawidłowo wykształcone, narażone na niekorzystne warunki agroklimatyczne w okresie zimy i wczesnej wiosny. Szkodniki, które mogą wystąpić jesienią na rzepaku ozimym, to pchełki ziemne, chowacz galasówek, pchełka rzepakowa, gnatarz rzepakowiec, mszyca kapuściana, miniarka kapuścianka, śmietka kapuściana i tantniś krzyżowiaczek, rolnice oraz ślimaki.

Pierwszymi szkodnikami na wschodzących roślinach rzepaku są pchełki ziemne (pchełka czarna, czarnonoga, falistosmuga, smużkowana), a później pchełka rzepakowa.

PCHEŁKI ZIEMNE

Na roślinach z rodziny kapustowatych, w tym także na rzepaku występuje kilka gatunków pchełek. Wszystkie są małymi chrząszczami długości od 2 do 3 mm, barwy czarnej z metalicznym zielonym lub niebieskim połyskiem. U niektórych gatunków (np. u pchełki smużkowanej) na pokrywach występują żółte pasy. Cechą charakterystyczną, odróżniającą pchełki od innych drobnych chrząszczy, jest wykonywanie skoków.

Szkody wywołują chrząszcze wyjadające w liścieniach i liściach młodych roślin wgłębienia i otwory.

Liczne występowanie chrząszczy w okresie wschodów może spowodować zupełne zniszczenie roślin. Rzepak ozimy może ulec poważnym uszkodzeniom, szczególnie w przypadku zlokalizowania plantacji w pobliżu poprzednio uprawianych roślin kapustowatych. Utrzymywanie się ciepłej i suchej pogody sprzyja występowaniu pchełek i zwiększa zagrożenie dla uszkadzanych roślin.