Założeniem prowadzenia jakiejkolwiek uprawy jest uzyskanie wysokiego i jakościowego plonu.

Kolejne fazy prowadzące do tego celu to poprawna agrotechnika obejmująca uprawę gleby i prawidłowy siew. Następne to nawożenie i ochrona.

Terminowy siew o określonym zagęszczeniu w optymalnie uprawioną glebę to czynnik podstawowy. Nawożenie jest formą regulacji wysokości plonu, a ochrona to jego zabezpieczenie.

Chcąc zmaksymalizować plony, przede wszystkim zwiększamy nawożenie azotowe, jednak ten element uprawy w pewnym momencie może się przyczynić do wylegania i w konsekwencji, w końcowych etapach uprawy zbóż spowodować obniżenie plonu. Na proces wylegania wpływa kilka elementów.

Mogą to być czynniki chorobotwórcze, gęstość siewu, jednak decydujący wpływ mają warunki klimatyczne.

Krótka ulewna burza z silnym wiatrem może zniweczyć niemalże całoroczną opiekę nad plantacją. Pogodę trudno przewidzieć, dlatego należy odpowiednio wcześnie zapobiegać. Do tego celu służą środki zapobiegające wyleganiu.

Ich liczba jest stosunkowo mała, praktycznie oparta na czterech podstawowych substancjach czynnych, chociaż w praktyce jest reprezentowana przez znaczną liczbę produktów handlowych.

W jęczmieniu (tabela 1) najbardziej popularny jest trineksapak etylu. Zalecany jest do skracania źdźbła zarówno form jarych, jak i ozimych.

Proponowany jest przede wszystkim w fazie pierwszego i drugiego kolanka, chociaż niektóre z produktów zgodnie z etykietą w jęczmieniu ozimym można stosować aż do początku fazy liścia flagowego.

W zaawansowanych fazach zalecane jest zwiększenie dawki. W jęczmieniu jarym, we wczesnych fazach rozwojowych, gdy roślina uzyska 2 do 4 liści można także wykorzystać CCC. Zabieg ten również ma wpływ na silniejsze krzewienie się jęczmienia. Znacznie później, czyli od drugiego kolanka aż do fazy pierwszych widocznych ości, zalecany jest etefon, który praktycznie skraca źdźbło na odcinku, w którym został zastosowany.

Te same substancje czynne można stosować w obu formach pszenicy (tabela 2) oraz dodatkowo w pszenicy ozimej fabryczną mieszaninę chlorek mepikwatu i proheksadion wapnia. Program ich wykorzystania jest opracowany znacznie szerzej, chociaż sam okres stosowania jest krótszy i obejmuje fazy od początku krzewienia do w pełni wykształconego liścia flagowego.