Rośliny genetycznie modyfikowane zajmują na świecie 102 mln ha, z czego kukurydza 25 mln ha, co stanowi ok. 20 proc. światowej uprawy kukurydzy. Odmiany GMO różnią się odpornością na szkodniki bądź na stosowanie herbicydów. W Unii Europejskiej do obrotu dopuszczona jest kukurydza z kilkoma rodzajami modyfikacji genetycznych. Dotyczą one odporności na omacnicę prosowiankę (Bt 11, Bt 176, MON 810), kukurydzianą stonkę korzeniową (MON 863) lub herbicydy (GA 21, T 25 i NK 603) oraz takie, które łączą odporność na obydwa szkodniki lub herbicyd i szkodnika. W Europie uprawiać można jednak tylko kukurydzę MON 810, odporną na owady błonkoskrzydłe, a więc omacnicę. Kukurydza ta jest stosowana na terenie Unii Europejskiej od 1998 r. na podstawie Decyzji Komisji Europejskiej nr 98/294/EC z 22 kwietnia 1998 r. Jej uprawa pozwala na uzyskanie plonu wyższego przy mniejszych nakładach na środki ochrony roślin.

Komisja Europejska zdecydowała o wpisaniu do Europejskiego Katalogu Odmian 51 odmian kukurydzy MON 810, z czego kilka jest dostosowanych do polskich warunków. Ich wczesność nie przekracza FAO 300. Wydane rozporządzenia UE 1829/2003 i 1830/2003, dotyczące śledzenia i etykietowania organizmów genetycznie zmodyfikowanych, zobowiązują rolnika do oznakowania i wskazania, że dany produkt zawiera lub składa się z GMO. Wszystkie odmiany modyfikowane genetycznie w UE mają towarowy znak YieldGard®.

Powierzchnia uprawy kukurydzy

Autor: M.Ptaszyński

Opis: Powierzchnia uprawy kukurydzy BT w UE

W ciągu roku powierzchnia uprawy kukurydzy odpornej na omacnicę w UE wzrosła o blisko 40 proc. i w 2007 r. wynosiła 110 tys. ha. W tym sezonie w Polsce kukurydzą Bt obsiano ponad 350 ha, co w porównaniu do roku ubiegłego daje prawie 10-krotną zwyżkę. Polscy rolnicy zdecydowali się na tę uprawę mimo presji ze strony polityków i organizacji ekologicznych. Problem stanowi restrykcyjne stanowisko polskiego rządu i ustawy parlamentu w sprawie GMO. Mimo że prawodawstwo unijne jest nadrzędne w stosunku do krajowego, dylemat jednak pozostaje.