Żyto ozime - plon

Autor: M.Ptaszyński

Opis: Plon odmian żyta ozimego

W ciągu ostatnich kilku lat największy postęp w plenności wniosły odmiany mieszańcowe. Materiał siewny tych odmian powinien jednak podlegać corocznej wymianie, z tego względu są one mniej popularne w uprawie w naszym kraju. Z reguły odmiany populacyjne cechują się lepszą zdrowotnością, jednak nowe odmiany mieszańcowe: Balistic, Placido i Visello są już bardziej odporne na rdzę brunatną niż najlepiej oceniane odmiany populacyjne (Agrikolo, Rostockie, Słowiańskie).

Najliczniejszą grupą odmian są w dalszym ciągu populacyjne – 21, odmian mieszańcowych jest 11, natomiast grupę odmian syntetycznych tworzy tylko Caroass. Odmiany żyta ozimego w większości pochodzą z krajowej hodowli, natomiast formy zagraniczne (niemieckie) stanowią 26 proc. wszystkich zarejestrowanych; są to głównie odmiany mieszańcowe.

Obsada nasion w doświadczeniach COBORU z żytem ozimym jest zróżnicowana i zależy zarówno od  typu odmiany, jak i kompleksu rolniczej przydatności gleby. Odmiany populacyjne wysiewane są w ilości: na kompleksie żytnim bardzo dobrym – 300 szt/mkw., na żytnim dobrym – 350 szt/mkw., na żytnim słabym – 400 szt/mkw. W wypadku odmian mieszańcowych obsada jest mniejsza o 50 szt/mkw.

Wykorzystane dane pochodzą z doświadczeń COBORU z lat badań 2004–2006, prowadzonych na dwóch poziomach agrotechniki (przeciętnym i wysokim – wyższe nawożenie azotowe o 40 kg N/ha, ochrona przed chorobami i wyleganiem). Doświadczenia rejestrowe COBORU z żytem ozimym, inaczej niż w innych gatunkach, prowadzone są tylko na jednym poziomie (a1), w związku z tym w przypadku nowych odmian brak danych na poziomie a2. W opisach ujęto najważniejsze cechy rolniczo-użytkowe z przeciętnego poziomu agrotechniki, w porównaniu do średniej ze wszystkich zarejestrowanych odmian żyta ozimego. Odmiany uszeregowano według roku wpisania do krajowego rejestru, który podano w nawiasie.

Żyto ozime

Autor: M.Ptaszyński