Bąk bydlęcy (Tabanus bovinus) to gatunek owada z rodziny bąkowatych, który jest szeroko rozpowszechniony. Występuje pospolicie w Europie, Azji jak północnej Afryce.

Długość ciała dorosłych osobników mieści się zazwyczaj w granicach 20-25 mm. Na tułowiu posiada żółte włoski oraz charakterystyczne pierścienie na odwłoku, które po bokach są jasnobrązowe, zaś w środku posiadają skierowany do przodu słabo zaznaczony trójkąt.

Owady te latają z charakterystycznym, dość głośnym brzęczeniem. Samce odżywiają się głównie nektarem i pyłkiem kwiatów, natomiast samice krwią zwierząt, głównie bydła, ale zdarzają się również ataki skierowane na ludzi. Samica jednorazowo pobiera ok. 0,2 ml krwi za pomocą aparatu gębowego typu kłującego. Wraz ze śliną wprowadza w miejsce nakłucia substancje zapobiegające krzepnięciu krwi.

Ukłucia bąka bydlęcego są bolesne. Jak podaje literatura, u bydła w przypadku masowego występowania powodują ogólne osłabienie, spadek wagi i mleczności. Owady te są niebezpieczne dla ludzi z racji przenoszenia takich groźnych chorób, jak: tularemia, wąglik oraz pasożytów – świdrowców i nicieni.

Bardzo podobnym owadem do bąka bydlęcego jest bąk brązowy. Drugi z bąków jest nieco większy. Można go poznać po jasnobrązowym kolorze oczu (bąk bydlęcy ma zielone oczy). Co ważne, bąk brązowy nie atakuje ludzi.

Podobał się artykuł? Podziel się!