Warto jest wydzielić w oborze miejsce na kojec porodowy, w którym umieszcza się krowy na 2 – 3 tygodnie przed planowanym wycieleniem. Powinien on być położony w miejscu zacisznym i łatwo dostępnym, które często mija się w ciągu dnia. Zwiększy to częstotliwość doglądania znajdującej się tam sztuki.

 Zakłada się, że przy równomiernym rozkładzie wycieleń jeden kojec powinien wystarczyć na ok. 30 krów. Powierzchnia takiego kojca powinna wynosić co najmniej 10 m2. W przypadku przebywania obok innych krów, przegrody powinny być pełne, o minimalnej wysokości 1,3 m. jeśli zastosowano przegrody ażurowe, odstępy między szczebelkami nie powinny być większe, niż 10 cm.

Porodówka powinna być wyposażona w furtkę lub wąski przesmyk umożliwiający szybki dostęp obsługi do przebywającej tam sztuki. Należy również zamontować bramkę umożliwiającą wyniesienie leżącej krowy, w przypadku wystąpienia porażenia poporodowego.

Podłoga kojca nie może być śliska. Dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie warstwy piasku, który działa antypoślizgowo i jest elastyczniejszy od posadzki betonowej, co zapewnia większy komfort krowom. Konieczne jest również stałe zapewnienie świeżej ściółki, na którą najlepiej nadaje się sucha słoma.

Do kojca porodowego musi być również doprowadzona instalacja umożliwiająca dojenie krów na miejscu, bez ich przemieszczania.

Najlepszym rozwiązaniem są kojce indywidualne. W przypadku kojców grupowych istnieje ryzyko „ssania krzyżowego”, które występuje w przypadku, kiedy cielę ssie obcą matkę. Jest to zjawisko niekorzystne, gdyż tylko siara matki zapewnia cielęciu dobrą odporność i prawidłowy rozwój.

Kojce porodowe są szczególnie zalecane w przypadku krów niespokojnych i nerwowych, gdyż zapewniają stały kontakt fizyczny cielęcia z matką.