Bioasekuracja jest sposobem postępowania ukierunkowanym na utrzymanie lub poprawę statusu zdrowia zwierząt z jednoczesną jego ochroną przed wtargnięciem nowych patogenów.

Działania bioasekuracyjne powinny się opierać na dwóch zasadniczych celach: zapobieganiu wprowadzenia czynnika zakaźnego, a w przypadku jego wystąpienia, ograniczenie przenoszenia go na pozostałe osobniki w stadzie.

 

Wystąpienie choroby powoduje wzrost kosztów bezpośrednich utrzymania zwierząt, takich jak: koszt wizyty lekarza weterynarii, koszt leczenia i środków do leczenia, zmniejszona produkcja mleka oraz pogorszona jego jakość, konieczność utylizacji mleka od chorych sztuk, a także większa śmiertelność zwierząt.

 

Najważniejsze punkty programu bioasekuracji ferm dotyczą:

1. Lokalizacji fermy

2. Konstrukcji budynków

3. Kontroli obecności niepożądanych zwierząt

4. Programu czyszczenia i dezynfekcji fermy oraz sprzętów inwentarskich

5. Kontroli wizyt na fermie

6. Kwarantanny (4 – 6 tygodniowy okres izolacji zwierząt)

7. Badań kontrolnych (należy wziąć pod uwagę takie choroby jak: wirusowa biegunka bydła - BVD, zakaźne zapalenie nosa i tchawicy, otręt bydła  - IBR/IPV, syncytialny wirus oddechowy bydła - BRSV, mastitis, paratuberkulozę - chorobę Johne’go oraz salmonellozę i leptospirozę)

8. Sposobu utylizacji odpadów

9. Transportu

10. Ruchu ludzi w obrębie fermy

Podobał się artykuł? Podziel się!