Najbezpieczniejszym sposobem zapobiegania szerzeniu się chorób zakaźnych jest utrzymywanie stada zamkniętego. Oznacza to, że do stada nie są wprowadzane żadne nowe zwierzę, a zwierzęta wcześniej przebywające w stadzie, które je opuściły, nie mają już do niego wstępu.

Taka taktyka jest w praktyce trudna do wykonania, więc zasadnicze znaczenie dla bezpieczeństwa zdrowotnego ma ścisła kontrola każdego przypadku wprowadzania zwierząt do stada.

Aby ograniczyć ryzyko przenoszenia groźnych chorób zakaźnych, wszystkie zwierzęta i stada przed wprowadzeniem do gospodarstwa należy przebadać na nosicielstwo chorób, które są charakterystyczne dla rejonu ich pochodzenia oraz nowego miejscu pobytu.

Prewencja schorzeń zakaźnych jest o tyle istotna, że w niektórych przypadkach schorzenia mogą stanowić zagrożenie dla samych hodowców. Mowa tu o grupie chorób tzw. zoonoz, które mogą być groźne również dla ludzi.

W sytuacji, gdy stan zdrowia zwierząt nie jest znany, powinny one przejść kwarantannę, zanim zostaną dołączone do stada. Wprowadzone do stada zwierzęta po przybyciu do gospodarstwa należy również sprawdzić, czy są wolne od pasożytów zewnętrznych i wewnętrznych.

Należy również mieć świadomość, że wrotami wniknięcia czynników chorobotwórczych do stada są nie tylko same zwierzęta, ale również ludzie oraz sprzęt wykorzystywany przez inseminatorów czy lekarzy weterynarii.

Zapewnienie oraz wymaganie od osób obsługujących stado podstawowych działań higienicznych zdecydowanie ogranicza ryzyko przywleczenia choroby z zewnątrz.