Pomijanie w diagnostyce schorzeń wywoływanych przez nicienie i kokcydia jest niewłaściwe, ponieważ stanowią one nadal duże zagrożenie dla zdrowotności bydła. Jak podaje literatura, na organizmach bydła domowego pasożytuje ok. 60 gatunków pasożytów. Ich negatywne działanie może być niemal niezauważalne, ale w skrajnych wypadkach prowadzi do nagłych upadków zwierząt. Najczęściej jednak pasożyty wywołują przewlekłe schorzenia niezagrażające bezpośrednio życiu gospodarzy, co pozwala im na rozwój i rozmnażanie w organizmach żywicieli.

OBJAWY CHORÓB PASOŻYTNICZYCH

Typowe objawy występujące u zwierzęcia zmagającego się z pasożytami wewnętrznymi to ogólne osłabienie organizmu, zmniejszenie bądź zahamowanie przyrostów masy ciała, a w skrajnych przypadkach chudnięcie. Jest to wywołane zaburzeniami w funkcjonowaniu układu pokarmowego, biegunkami oraz upośledzeniem wchłaniania białka. U chorych zwierząt zauważa się również bladość błon śluzowych będącą następstwem niedokrwistości oraz zmatowienie sierści. Objawami inwazji mogą być także problemy z rozrodem, w tym ronienia i zamieranie zarodków. Nasilenie się występowania objawów oraz ich charakter związane są m.in. z: rodzajem pasożyta, wielkością inwazji, warunkami środowiskowymi, dawką pokarmową, zakażeniami towarzyszącymi oraz stanem układu odpornościowego.

Jeśli inwazja pasożytów nie jest intensywna, to objawy schorzeń nie są widoczne. Taka sytuacja jest niebezpieczna z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ rolnik może nie zauważyć zwiększonego pobrania paszy na kilogram przyrostu bądź wyprodukowany litr mleka. Jest to szczególnie dotkliwe w przypadku producentów żywca wołowego odstawiających opasy w dużych partiach. Przy ważeniu zwierząt przed sprzedażą na interwencję jest już za późno.

Choroby wywołane przez pasożyty stanowią poważne zagrożenie dla opłacalności hodowli bydła oraz produkcji mleka i żywca wołowego. Chore zwierzęta z racji spowolnionego rozwoju oraz nieatrakcyjnego dla potencjalnych nabywców wyglądu nie osiągają satysfakcjonującej ceny. Natomiast opasy oraz krowy mleczne porażone przez inwazję pasożytów nie osiągają produkcyjności, która powinna wynikać z potencjału genetycznego oraz poziomu żywienia.