W przypadku siary, zdania na temat jej pasteryzacji są podzielone. Część naukowców uważa, że siary nie powinno poddawać się pasteryzacji ze względu na możliwość inaktywacji immunoglobulin w niej zawartych, podczas obróbki termicznej. Wówczas wzrasta ryzyko zachorowań w wyniku słabo rozwiniętej odporności.

Natomiast druga strona uważa pasteryzację siary za konieczną, ponieważ w przypadku określania jakości siary nie uwzględnia się poziomu bakterii, który niejednokrotnie przekracza wartość 100 tys.

Nadmierna presja patogenów może zwiększać ryzyko występowania biegunek, a w skrajnych przypadkach prowadzić do upadków. Wyniki doświadczeń wskazują, że u cieląt, którym podawano siarę pasteryzowaną, trzykrotnie zmniejszyło się ryzyko występowania chorób układu oddechowego.

Aby więc pogodzić obie szkoły, decyzję o pasteryzacji siary należałoby podejmować po uprzednim określeniu poziomu bakterii w siarze. Dobrą praktyką jest również mrożenie siary dobrej jakości, aby zawsze dysponować najlepszym pokarmem dla nowonarodzonych cieląt.

Podobał się artykuł? Podziel się!