Regularna dezynfekcja obory pozwala na znaczne ograniczenie populacji drobnoustrojów chorobotwórczych oraz utrzymanie ich liczby na stałym, niskim poziomie. Niezwykle ważna jest higiena miejsc spoczynku zwierząt ze względu na profilaktykę mastitis. Suche i czyste legowiska są ważnym elementem w zapobieganiu występowania tego schorzenia w stadzie. Dotyczy to szczególnie obór wolnostanowiskowych, w których jedno legowisko zajmowane jest przez różne krowy, co zwiększa ryzyko przenoszenia patogenów na kolejne sztuki. Dbałość o wysoki poziom higieny na stanowiskach zapewnia również wyższą zdrowotność racic, co jest ważnym elementem profilaktyki mastitis. Chore kończyny, szczególnie z występującymi stanami ropnymi, zanieczyszczają środowisko, z którym ma z kolei kontakt gruczoł mlekowy. Tym sposobem mogą być przenoszone na strzyki drobnoustroje chorobotwórcze. Dlatego tak istotny jest dipping strzyków po doju.

NAJPIERW WYCZYŚĆ - POTEM DEZYNFEKUJ

Przed właściwą dezynfekcją należy najpierw przeprowadzić zabieg sanityzacji, czyli mycia i czyszczenia odkażanych powierzchni. Sanityzacja powoduje usunięcie drobnoustrojów z powierzchni, a nie ich likwidację. Tak więc jest to tylko zabieg pomocniczy w dezynfekcji, a nie sama dezynfekcja. Przeprowadzając sanityzację, można zastosować różne techniki, m.in.:

czyszczenie na sucho lub na mokro,

mycie zimną lub gorącą cieczą,

mycie cieczą z dodatkiem detergentów,

mycie cieczą pod ciśnieniem,

czyszczenie za pomocą strumienia pary wodnej.

Sanityzacja jest zabiegiem pracochłonnym, gdyż jej efektywność zależy od nakładu energii mechanicznej, termicznej, chemicznej oraz czasu jej działania.

Im proces ten jest dokładniejszy, tym mniej drobnoustrojów pozostaje w środowisku. Po przeprowadzonym zabiegu sanityzacji można przejść do właściwej dezynfekcji.

Wyróżniamy trzy rodzaje odkażania: profilaktyczne, bieżące oraz końcowe.

Dezynfekcja profilaktyczna przeprowadzana jest okresowo w miejscach przebywania zwierząt, aby zapobiec nadmiernemu rozwojowi drobnoustrojów chorobotwórczych.

Zabieg ten w oborach stosuje się minimum dwa razy w ciągu roku - wiosną, gdy zwierzęta wychodzą na pastwisko, oraz jesienią na zakończenie sezonu pastwiskowego.

Kolejnym typem odkażania jest dezynfekcja bieżąca, którą przeprowadza się w środowisku trwania choroby. Ma ona na celu ograniczenie ilości drobnoustrojów chorobotwórczych, zapobieganie dalszemu szerzeniu się choroby oraz ochronę obsługi przed chorobami odzwierzęcymi.