Wykorzystanie krzyżowania międzyrasowego jest dobrym rozwiązaniem w gospodarstwach, w których krowom rasy Hf nie można zapewnić dostatecznych warunków środowiskowych, czego efektem jest skracanie okresu ich użytkowania.

Krzyżowanie międzyrasowe wykorzystuje efekt heterozji, czyli przewagę określonych cech u potomstwa w odniesieniu do ich wartości obserwowanych u rodziców. Efekt heterozji dotyczy jednak tylko pierwszego pokolenia, a jego wielkość zależy od liczby ras wykorzystanych w krzyżowaniu rotacyjnym.

Ta metoda hodowlana wpływa korzystnie na rozród mieszańców, co przekłada się na wzrost długowieczności krów. Poprzez dopływ genów innych ras znacznemu obniżeniu ulega również inbred w stadzie, przez co poprawie ulegają cechy jakościowe.

Według dr. Gołębiewskiego wykorzystywane do krzyżowania rasy powinny być na zbliżonym poziomie produkcji. Przed dokonaniem wyboru rasy należy też określić, jakie cechy chcemy w stadzie udoskonalić. Jako przykład poprawy cech jakościowych mleka, może posłużyć rasa Jersey, która podwyższa procentową zawartość tłuszczu i białka.

Wadą tego systemu jest brak możliwości wpisania mieszańców do ksiąg hodowlanych. Dotyczy to pierwszego pokolenia zwierząt w przypadku krzyżowania wypierającego. Natomiast w schemacie krzyżowania rotacyjnego w ogóle nie ma takiej możliwości.

Stąd też pogram krzyżowania między rasowego zalecany jest dla producentów mleka, a nie hodowców. Pojęcia te są często stosowane wymiennie, co jest błędem, gdyż tym pierwszym zależy wyłącznie na efektywnej produkcji, a drugim dodatkowo na doskonaleniu zwierząt danej rasy, które może być prowadzone wyłącznie w czystości rasy.