Zwykle standardowymi parametrami oceny jakości kiszonek jest m.in.: sucha masa, białko ogólne, ADF, NDF, skrobia itp. Parametry te mówią nam o wartości pokarmowej tego rodzaju paszy. Dzięki nim możemy dobrze zbilansować dawkę pokarmową. Nie odpowiedzą jednak w pełni na pytanie, czy sporządzona przez nas kiszonka jest naprawdę dobra.

Parametry dobrej kiszonki

Aby ocenić efekt naszej pracy, powinniśmy poddać kiszonkę analizie pod kątem innych parametrów. Są to: 

  • pH wraz z profilem kwasowym 
  • zawartość amoniaku 
  • zawartość alkoholu 

Wartość pH mówi nam o tym jak mocno zakisiła się pasza. Ten parametr powinien być wzbogacony o procentową zawartość kwasów: mlekowego, octowego, propionowego oraz masłowego. Pierwszy z kwasów, to podstawowy produkt działalności głównej grupy bakterii kiszonkarskich - Lactobacillus. Dwa kolejne nie są pożądane w wysokich stężeniach, wpływają jednak na poprawę stabilności kiszonki. Obecność ostatniego, świadczy o niewłaściwym przebiegu fermentacji.

Zawartość amoniaku określanego w stosunku do całkowitego azotu w kiszonce, mówi nam o szybkości z jaką przebiegł proces zakiszania. Im mniej amoniaku w paszy, tym zakiszanie przebiegło szybciej. Zbyt duża zawartość amoniaku, może skutkować zachwianiem gospodarki mocznika w organizmie zwierzęcia,

Ilość alkoholu w kiszonce, świadczy o stabilności paszy. Dzięki temu parametrowi, możemy ocenić jak bardzo materiał jest podatny na wtórną fermentację. 

Wartości w praktyce 

Prawidłowo sporządzona kiszonka z kukurydzy powinna mieć pH na poziomie 3,7 - 4,2. Najlepiej by było, gdyby procentowa zawartość poszczególnych kwasów, przedstawiała się następująco: mlekowy 4 - 7 proc., octowy 1 - 3 proc., propionowy <1 proc. oraz masłowy 0 proc. Zawartość amoniaku w stosunku do całkowitego azotu, powinna się wahać w granicach 5 -7 proc. Etanol natomiast powinien stanowić 1 - 3 proc.

Dobra kiszonka z traw o zawartości suchej masy na poziomie 30 - 35 proc., cechuje się pH na poziomie 4,3 - 4,7. Powinna się również charakteryzować zawartością kwasu mlekowego w granicach 6 - 10 proc., octowego 1 - 3 proc., propionowego <1 proc, oraz masłowego 0,5 - 1 proc. Ilość amoniaku w stosunku do całkowitego azotu, powinna się wahać w granicach 8 - 12 proc. Etanol natomiast powinien stanowić 0,5 - 1 proc.

Ocena kiszonek pod kątem tych parametrów, pozwoli nam na odpowiedzenie sobie czy kiszonka, którą podaje zwierzętom jest dobra. Dzięki takiej analizie, wiemy również czy podczas kolejnego przeprowadzania zbioru i zakiszania musimy poprawić coś w swojej metodzie, czy może wszystko wykonujemy wzorowo.

Podobał się artykuł? Podziel się!