Pierwszym pokarmem w życiu cielęcia jest siara, którą może ono pobrać bezpośrednio z wymienia lub z wiaderka ze smoczkiem, które musi być ustawione na wysokości 50-60 cm nad podłogą (aby rynienka przełykowa mogła się utworzyć). W przypadku cieląt słabych należy podać siarę za pomocą sondy.

Jeśli cielę ssie siarę z wymienia czy przez smoczek to połyka małe porcje – 5-6 ml i miesza je ze śliną, co wpływa pozytywnie na trawienie, natomiast gdy pije z wiaderka (bez smoczka) – połyka zbyt duże porcje – 50 ml.

Okres żywienia siarą trwa około 7 dni i ma istotny znaczenie dla całego okresu życia cielęcia. Ważna jest również jakość siary, którą można mierzyć za pomocą siaromierza. Jak wynika z badań naukowych, cielęta, które otrzymywały siarę ubogą w przeciwciała miały przyrosty dobowe na poziomie 566 gramów, a cielęta, które otrzymywały siarę bogatą w przeciwciała przyrastały 963 g na dobę.

Kolejnym okresem w życiu cielęcia, to żywienie mlekiem lub preparatem mlekozastępczym ze wzrastającym udziałem pasz stałych. Okres ten trwa od 7 do 70 dnia życia. Duże znaczenie na tym etapie żywienia odgrywa odpowiednie przygotowanie preparatu mlekozastępczego. Polega ono na odmierzeniu dokładnych, zgodnie z instrukcją, ilości preparatu mlekozastępczego i wody.

Już od 2. tygodnia życia należy wprowadzać do żywienia cieląt pasze stałe, które będą drażniły ścianki przewodu pokarmowego i będzie on się intensywnie rozwijał. Pierwszą pasza stałą jest mieszanka pasz treściwych tzw. starter z całymi ziarnami kukurydzy i owsa. Taka mieszanka pasz powoduje, że w żwaczu powstają głównie kwas propionowy i masłowy, które mają pozytywny wpływ na rozwój brodawek żwacza.

Inne pasze stałe, np. siano, sianokiszonka czy marchew powinny być wprowadzone od 10 tygodnia życia. Cielęciu, które nauczyło się pobierania pasz stałych i dzienne jest w stanie pobrać około 1-2 kg paszy treściwej można wycofać preparaty mlekozastępcze.

Od 70. do 180. dnia życia cielęta otrzymują tylko pasze stałe w ilości 1-2 kg paszy treściwej, 1-2 kg siana i 6-12 kg paszy objętościowej soczystej. Uzupełnieniem dawek pokarmowych powinny być preparaty mineralno-witaminowe.