Wirus w ub.r. przedostał się nad Sekwanę z sąsiedniej Hiszpanii. W 2007 roku odnotowano w tym kraju łącznie 15563 przypadków choroby niebieskiego języka. W Niemczech zanotowano w tym roku 2055 przypadków, z czego 1164 w północo-zachodnim landzie Dolna Saksonia.

W pierwszej połowie 2007 roku Niemcy odnotowali tylko 76 źródeł tej choroby, a 20623 wykryto w drugiej części ubiegłego roku.

Liczba źródeł epidemii tej choroby rośnie także w Anglii. Do 6 czerwca br. Anglicy stwierdzili 136 zachorowań na chorobę niebieskiego języka (2007 i 2008 r.). Od kwietnia br. potwierdzono dziewięć nowych źródeł choroby.

We Włoszech wirusa tej choroby stwierdzono w marcu br. w stadzie bydła w okolicach Werony, na północy kraju. Źródło choroby pozostaje nadal nieznane. Południe Włoch jest już dotknięte przez tę chorobę.

Choroba niebieskiego języka jest to zakaźna lecz niezaraźliwa wirusowa choroba przeżuwaczy. Chorują głównie owce, rzadziej bydło, kozy, wielbłądy jednogarbne i dzikie przeżuwacze. W Polsce choroba bywa nazywana także pryszczycą rzekomą. W obrazie klinicznym na pierwszy plan wyłania się: zasinienie języka, wrzodziejące zapalenie błon śluzowych jamy ustnej, nosowej oraz przewodu pokarmowego.

Czynnikiem chorobotwórczym jest wirus (Orbivirus z rodziny Reoviridae). Infekcja szerzy się przy udziale owadów kłujących (kuczmany, rodzaj Culicoides). Źródło zakażenia może stanowić także krew i nasienie. Według OIE Polska pozostaje krajem wolnym od choroby niebieskiego języka (listopad 2006).

Źródło: FAMMU/FAPA na podst.: AgraNet; wikipedia