Stany zapalne wymion są wywoływane najczęściej przez patogeny takie jak bakterie (Staphylococcus aureus – gronkowiec złocisty, Escherichia coli), lecz również przez wirusy i grzyby. Straty związane z występowaniem stanów zapalnych wymion są znaczne i związane z obniżoną wydajnością mleczną, gorszą jakością mleka – podwyższona zawartość komórek somatycznych, a także z licznymi kosztami weterynaryjnymi i dużą ilością mleka odpadowego.

Do występowania schorzeń wymion dochodzi z różnych przyczyn. Często są to pewne błędy w zarządzaniu stadem lub zbyt niska dbałość o warunki środowiskowe w budynkach inwentarskich (słaba jakość ściółki, zanieczyszczone legowiska, itp.). Mastistis pojawia się bardzo często w wyniku innych powikłań w tym głównie zaburzeń metabolicznych po porodzie (porażenie poporodowe) lub ogólnie przy obniżonej odporności związanej z czynnikami stresowymi (poród, przemieszczenie między grupami).

Badania naukowe prowadzone na polskich uczelniach rolniczych dowodzą jednak, że stany zapalne wymion zdarzają się u różnych krów w podobnym stanie fizjologicznym, wieku, a przede wszystkim w tych samych warunkach środowiskowych. Sugeruje to, że mastitis może mieć podłoże genetyczne.

Jak tłumaczy dr Adrianna Pawlik z Instytutu Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN w Jastrzębcu badania potwierdziły związek genu związanego z odpornością (CXCR1), a podatnością krów na podkliniczne stany zapalne wymienia.

Wynika z tego możliwość oznaczenia genotypów zwierząt pod kątem polimorfizmu w genie CXCR1 i uwzględnienia tej informacji w planie hodowlanym, gdyż potencjalnie wpływa on na wartość hodowlaną zwierząt pod względem komórek somatycznych. W przyszłości może to pozwolić na ograniczenie występowania podklinicznych stanów zapalnych gruczołu mlekowego krów i przyczynić się do ograniczenia strat z tym związanych.