Najczęstszym patogenem wywołującym zmiany chorobowe na skórze zwierząt jest grzyb Trichophyton verrucosum. Rzadko chorobę wywołują inne gatunki z rodzaju Trichophyton oraz Microsporum.

Najczęstszymi objawami są niewielkie guzki pokryte nastroszonymi włosami, zmieniające się po pewnym czasie w bezwłose plamy pokryte strupem. Jest to strupiasta postać schorzenia. Rzadziej występuje odmiana strzygąca, objawiająca się bezwłosymi plamami z łuszczącym się naskórkiem.

Przyczyny choroby

Grzyb najsilniej rozwija się w mikroklimacie wilgotnym, a więc w budynkach o słabej wentylacji, przy dużej obsadzie zwierząt.  Źródłem zakażenia mogą być zwierzęta chore, jak i ozdrowieńcy (do ok. miesiąca po ustąpieniu objawów) oraz wyposażenie pomieszczeń. Rozpowszechnianie patogenu odbywa się również za pośrednictwem gryzoni, wszy, świerzbowców oraz owadów krwiopijnych.

Leczenie                                     

Hodowcy mają możliwość leczyć swoje zwierzęta za pomocą różnego rodzaju preparatów stosowanych miejscowo na skórę jak i środków podawanych iniekcyjnie. Zwierzęta które przebyły chorobę, wykazują na nią odporność trwającą ok roku. Wtóre infekcje nie wywołują u nich objawów, lub mają postać szybko znikających zmian skórnych.  

Zapobieganie

Najlepszym sposobem zapobiegania chorobie, jest zapewnienie zwierzętom odpowiedniego mikroklimatu w pomieszczeniach oraz właściwe żywienie. Należy zlikwidować nadmierną wilgotność pomieszczeń, poprzez poprawę wentylacji, lub zmniejszenie obsady zwierząt. Dawka pokarmowa powinna zawierać odpowiedni poziom karotenów, miedzi, żelaza oraz przy braku dostępu do światła słonecznego: witamin A i D.

Aby zapobiec nawrotom choroby w stadach, które uporały się z grzybicą, należy odkażać  pomieszczenia, wyposażenie oraz skórę zwierząt wyleczonych. Spory grzyba niszczone są przez większość dostępnych środków dezynfekujących.

  Podobał się artykuł? Podziel się!