Gdy dochodzi do zdiagnozowania jakiejkolwiek choroby zakaźnej w stadzie, zwierzęta chore należy bezwzględnie odizolować od zdrowych, aby zmniejszyć ryzyko rozprzestrzenienia jej w stadzie.

Drogi rozprzestrzenia się chorób są różne. Najbardziej zakaźne patogeny uwalniane są z organizmu nosiciela poprzez wydzieliny i wydaliny lub bezpośrednio przez kontakt zwierząt chorych i zdrowych np. w czasie korzystania ze wspólnego stołu paszowego czy poidła.

W zależności od zdiagnozowanego schorzenia trzeba wraz z lekarzem weterynarii opracować plan działania. W sytuacji wykrycia choroby znajdującej się na liście chorób zwalczanych z urzędu konieczne jest wybrakowanie i utylizacja wszystkich sztuk w stadzie oraz gruntowana dezynfekcja miejsca ich przebywania. W takiej sytuacji hodowca otrzymuje rekompensatę za poniesione straty.

W sytuacji wystąpienia innych schorzeń działania zawężają się do wprowadzenia szczepień, brakowania wybranych osobników, przegrupowania stada i odizolowania sztuk stanowiących największe ryzyko rozprzestrzeniania się choroby. Działania te muszą być dostosowane warunków panujących w gospodarstwie oraz uzależnione od występującego schorzenia.

Należy zdawać sobie sprawę, iż utrzymując zwierzęta pewne schorzenia na pewno się pojawią. Trzeba więc podejmować takie działania, które nie pozwolą, aby negatywne efekty ich wystąpienia nie przekroczyły ekonomicznego progu ich zwalczania, wywołując nadmierne straty gospodarcze.