Sita paszowe należy umieścić jedno nad drugim według wielkości oczek: od największego do najmniejszego. Pod dolnym sitem należy umieścić tackę, na której zbierają się najdrobniejsze cząstki paszy.

Kolejnym krokiem jest odmierzenie określonej próbki materiału paszowego. Zazwyczaj wykorzystuje się ok. 500 lub 1000 g materiału. Wilgotność badanego materiału ma niewielki wpływ na jego separację. Tylko bardzo wilgotne próbki (poniżej 45 proc. suchej masy) mogą być problematyczne w rozdziale na frakcje o różnej wielkości cząstek.

Odważony materiał należy umieścić na górnym sicie i przesiać go, poruszając pięciokrotnie wszystkie tacki jednocześnie po płaskiej powierzchni do przodu i do tyłu. Ważne jest, aby podczas pracy nie odrywać separatora od podłoża i wykonywać przesiewanie w kierunku przód – tył.

Następnie obracamy sita o 1/4 obrotu i powtarzamy wyżej opisaną czynność. Przesiewanie można uznać za zakończone po siedmiokrotnym obrocie sit. Aby zapewnić odpowiednie przesiewanie, szczególnie cząsteczek o najmniejszej średnicy, należy wykonywać ruchy przesiewające z częstotliwością ok. 1 Hz (1 ruch na sekundę), zachowując długość przesuwu ok. 17-20 cm.

Aby mówić o kompleksowej ocenie struktury dawki pokarmowej, oprócz analizy paszy, należy również analizować niedojady. W tym celu próbki pozostałej paszy poddaje się takiemu samemu badaniu jak opisane powyżej w przypadku paszy.

Jeżeli rozkład cząsteczek paszy różni się o ponad 5-10 proc. od uzyskanego podczas analizy niedojadów, może wówczas wystąpić zjawisko segregowania paszy, co może doprowadzić do subklinicznej kwasicy.