Istnieje kilka szkół wykonania korekcji racic tj.: holenderska (5-stopniowa) czy duńska (6-stopniowa). W praktyce można spotkać również inne metody korekcji racic.

Jeśli chodzi o ogólne założenia, to wszystkie wymienione wyżej metody są zgodne, a różnią się jedynie drobnymi niuansami. Niezależnie od wybranej metody każda korekcja racic powinna być poprzedzona oczyszczeniem racicy. Dobrym rozwiązaniem jest wykorzystanie wiórów drewnianych, które wykazują jednocześnie właściwości osuszające.

Pierwszym krokiem jest przywrócenie właściwej długości palca racicy, czyli odcinka od punktu styku z włosami do wierzchołka racicy. Jeżeli pomiar wynosi więcej niż 7,5 cm należy ściąć wierzchołek prostopadle do powierzchni obciążonej. Jest to typowy wymiar racicy krów rasy holsztyńsko-fryzyjskich. W przypadku dużych krów i buhajów należy rozważyć przedłużenie tego długości racicy do 8 cm.

W dalszej kolejności należy ustalić grubość podeszwy racicy, która powinna być mierzona na wierzchołku palca racicy. Wszystko co jest grubsze niż 0,65 cm powinno być usunięte. Ze względu na fakt, iż racica zewnętrzna jest dłuższa, przywrócenie właściwej grubości podeszwy racicowej powinno rozpoczynać się właśnie od niej.

Rozpoczęcie korekcji podeszwy od wewnętrznej racicy może spowodować konieczność usunięcia, dla zachowania balansu pomiędzy oboma placami racicy, nadmiernej ilości rogu, co może skutkować nadmiernym jej pocienieniem.

Kolejnym krokiem jest ustalenie wysokości piętki racicy. Nadmiar rogu racicowego powinien zostać usunięty tylko w sytuacji, gdy jej wysokość przekracza 42 mm w przypadku kończyn piersiowych i 32 mm w kończynach miedniczych.

Następnie wykonywane są zagłębienia w podeszwie obu palców racic. Działanie to ma na celu przeniesienie obciążenia z podeszwy racicy na ścianę, palce i piętkę racicy. Zagłębienie powinno znajdować się od 2,5 cm do 3 cm od czubka palca w kierunku piętki na stycznych krawędziach obu palców racicy. Należy zaznaczyć, że zagłębienie na zewnętrznej powierzchni podeszwy racicy powinno być niewielkie. Natomiast zagłębienie na zewnętrznym palcu racicy powinno być płytsze niż na wewnętrznym palcu, ale zajmować większą powierzchnię.

Kolejnym krokiem, jeśli jest taka potrzeba, należy odciążyć chory palec racicy. Jeśli obecny jest wrzód podeszwy lub ściany, racica musi być przycięta głębiej. Takie działanie sprawi, że wysokość palca zdrowego i chorego będzie różna, przez co ciężar ciała zostanie częściowo przeniesiony na zdrowy palec.

Na zakończenie zabiegu korekcji należy usunąć luźne części rogu i zlikwidować ostre fałdy w okolicach podstawy palca, a także wykonać korekcję raciczek. Po wykonanej korekcji należy przyjrzeć się w jakim stanie znajduje się skóra szpary międzyracicowej oraz dokonać odpowiednich adnotacji dotyczących zabiegu.

Podobał się artykuł? Podziel się!