Analizując systemy utrzymania bydła mięsnego, musimy mieć na uwadze podział na dwie główne grupy zwierząt: osobniki hodowlane oraz opasy. Obie grypy utrzymywane są zwykle w różnych warunkach z racji odmiennego przeznaczenia. W utrzymaniu stada hodowlanego dominuje system ekstensywny, ponieważ zarówno mamki, jak i buhaje rozpłodowe powinny mieć zapewnione głównie potrzeby bytowe. Jest to również związane z ekonomiką hodowli, która z racji niskich przychodów uzyskiwanych po stosunkowo długim okresie musi być również niskonakładowa. Z kolei opasy mogą być utrzymywane zarówno w systemie ekstensywnym, jak i półintensywnym czy intensywnym. Wybór sposobu utrzymania tej grupy zwierząt powinien być podyktowany ich rasą oraz warunkami panującymi w gospodarstwie.

Jakie powinny być budynki dla bydła mięsnego? Przede wszystkim tanie. Zarówno hodowla bydła mięsnego, jak i ekstensywny oraz półintensywny opas są opłacalne pod warunkiem ponoszenia niskich kosztów. Dlatego rolnicy zajmujący się tą gałęzią produkcji zwierzęcej zwykle wykorzystują dla swoich zwierząt proste konstrukcje oraz obiekty zaadaptowane ze starych budynków inwentarskich bądź magazynowych. Bydło ras mięsnych to zwierzęta o dużej odporności na niskie temperatury, dlatego jako schronienie wystarczają im budynki otwarte, np. nieposiadające południowej ściany, a nawet wiaty.

Wyjątkiem jest intensywny opas, w tym produkcja różowego mięsa. Zwierzęta utrzymywane w takich warunkach muszą mieć zapewnione optymalne warunki środowiskowe, ponieważ to właśnie one, obok genetyki oraz żywienia, odpowiadają z a wyniki opasu.

STADO REPRODUKCYJNE

W hodowli bydła mięsnego nie ma przez cały rok stałych grup, ponieważ mamy do czynienia z sezonowością wycieleń. Dlatego nie powinno się wydzielać w budynkach dla bydła mięsnego stałych sektorów, tak jak robi się to w przypadku bydła mlecznego (krowy zasuszone, porodówka, I i II okres laktacji itp.). W najczęściej spotykanym systemie wycielenia przypadają pod koniec zimy bądź na początku wiosny. W takim przypadku na koniec sezonu pastwiskowego, gdy zwierzęta wracają na zimę, mamy do czynienia przede wszystkim z dwiema grupami: odsadków oraz krów cielnych. Później w okresie wycieleń potrzebne są porodówki, a następnie sektory dla mamek z młodymi cielętami. Dlatego optymalnym rozwiązaniem są budynki wyposażone w liczne przegrody pozwalające na dowolne adaptowanie przestrzeni i tworzenie kojców według aktualnych potrzeb.