Choć istnieje wiele sposobów określania terminu zbioru kukurydzy na kiszonkę, to najbardziej wiarygodną metodą jest określanie zawartości suchej masy. Zalecanym terminem zbioru kukurydzy na kiszonkę jest dojrzałość woskowa ziarna, gdy sucha masa rośliny osiąga wartość ok. 32 – 35 proc.

Zbyt wczesne cięcie może być przyczyną nadmiernego zakwaszenia paszy, wynikające z nieprawidłowo postępującej fermentacji, spowodowanej nadmiarem wody. Z kolei zbyt późny zbiór spowoduje obniżenie strawności włókna i skrobi. Nadmiernie suche i zdrewniałe rośliny oraz w pełni dojrzałe ziarno są również trudniejsze do rozdrobnienia. Kolejną wadą zbyt suchej kukurydzy jest utrudnione jej zagęszczanie. Sucha sieczka kukurydziana podnosi się podczas ugniatania. Utrudnia to pozbycie się powietrza i sprzyja tym samym rozwojowi grzybów i pleśni, czego skutkiem będą duże straty paszy.

Do określenia poziomu suchej masy można wykorzystać kuchenkę mikrofalową. Aby dokonać takiej analizy, należy próbkę (cała roślina) wcześniej rozdrobnić i odważyć dokładną ilość, dla uproszczenia może to być 100 gram.

Do rozdrabniania roślin często wykorzystywane są rębaki do gałęzi. Po rozdrobnieniu próbkę należy umieścić w naczyniu żaroodpornym, które następnie wkłada się do mikrofalówki na 4 minuty przy bardzo wilgotnym materiale lub na 2 minuty przy suchym. Za każdym razem po wyjęciu należy próbkę zważyć i zapisać wynik. Przy kolejnych minutowych cyklach wraz z próbką należy wstawić do mikrofalówki żaroodporną szklankę z wodą, co zabezpieczy suszoną próbkę przed zapaleniem. Suszenie trzeba prowadzić tak długo, aż wynik przestanie się zmieniać, wówczas zawartość naczynia stanowić będzie wynik zawartości suchej masy.

W końcowej fazie wegetacji przyrost suchej masy w roślinach kukurydzy wynosi 0,5 proc. na dobę. Wiedza ta pozwala na wstępne określenie terminu zbioru kukurydzy na kiszonkę, co jest szczególnie ważne przy braku dostępności maszyn do zbioru.

Podobał się artykuł? Podziel się!