Większość owadów latających, które niepokoją zwierzęta gospodarskie oraz pracującą przy nich obsługę, zaliczamy do rzędu muchówek. Należą do niego zarówno małe meszki, jak i bąki charakteryzujące się dużymi rozmiarami. Owady te żywią się zarówno kałem, jak i potem zwierząt, natomiast dorosłe samice większości interesujących nas gatunków są krwiopijne.

MUCHY

Muchy zasiedlają najczęściej budynki, zarówno inwentarskie, jak i mieszkalne. Oprócz swojej dokuczliwości wynikającej z natrętnego obsiadania zwierząt oraz ludzi są zagrożeniem ze względu na przenoszone mikroorganizmy chorobotwórcze. Największe szkody wyrządzają muchy krwiopijne, takie jak bolimuszka kleparka. Muchówki te nie tylko dotkliwie gryzą, lecz także zdolne są do przenoszenia wirusa pryszczycy i laseczki wąglika. Z kolei mucha domowa, plujka oraz zielona, to natrętni wyjadacze potu żerujący na ciałach zwierząt i ludzi oraz na odpadkach, padlinie, śmieciach i odchodach. Skutkiem tego są nosicielami takich chorób, jak: czerwonka, dur brzuszny, cholera, gruźlica, choroba Heinego-Medina. Roznoszą także formy inwazyjne pasożytów oraz schorzeń grzybiczych. Najskuteczniejszym sposobem walki oraz metodą zapobiegania inwazji owadów jest ograniczanie miejsc, w których rozwijają się ich larwy oraz mają schronienie dorosłe osobniki. W przypadku much są to pryzmy obornika, których powierzchnie należy zmniejszać poprzez podpychanie i ujeżdżanie, a nawet przykrywanie. Wszelkiego rodzaju niezabezpieczone resztki pokarmu, pasza dla zwierząt lub odchody są czynnikami przyciągającymi muchy, ponieważ stanowią pożywkę dla osobników dorosłych oraz miejsce do zniesienia jaja, z których rozwiną się larwy.

RÓŻNE SPOSOBY WALKI

W obronie przed plagą much w budynkach inwentarskich można stosować tzw. biomuchy, czyli muchówki Ophyra aenescens oraz błonkówki Muscidifurax raptorellus i Spalangia cameroni. Owady te są naturalnymi drapieżnikami much. Larwy Ophyra aenescens, gdy osiągną trzecie stadium (L3) rozwoju, stają się mięsożerne i drapieżne. Atakują i zjadają wtedy czerw much, nawet jeśli mają w pobliżu inny pokarm. Błonkówki natomiast składają jaja bezpośrednio w bobówkach much, które stanowią pokarm dla ich larw. Te pożyteczne owady potrafią penetrować obornik na głębokość kilkudziesięciu centymetrów w poszukiwaniu swoich ofiar. Przy tej metodzie warto zastosować dodatkowe metody zwalczania osobników dorosłych. Należy również pamiętać o tym, aby