Priorytetem hodowców bydła jest przygotowanie odpowiedniej ilości pasz objętościowych najwyższej jakości. Chodzi tu o kiszonkę z kukurydzy (by miała wysoki poziom energii) oraz sianokiszonkę (by była bogata w łatwo dostępne białko). Dzięki takim działaniom struktura upraw w wielu tego typu gospodarstwach jest uproszczona (1:1 – kukurydza: trwałe użytki zielone).

Na dalszy plan odsuwane są pasze treściwe, jednak by tak się stało kiszonki muszą posiadać wysoką koncentrację składników. Najpopularniejszą metodą przygotowania kiszonki z kukurydzy jest rozdrobnienie całych roślin i umieszczenie w silosie. Pasza taka powinna zawierać ok. 35 proc. suchej masy i przy wysokim udziale kolb powyżej 35 proc. skrobii.

W żywieniu zwierząt o wybitnej wydajności (powyżej 10 tys. kilogramów mleka za laktację) pasza taka może się okazać niewystarczająca pod względem swojego ładunku energetycznego. Pewnym rozwiązaniem jest podniesienie wysokości koszenia kukurydzy, tym samym podnosząc udział kolb w paszy.
 
Technologia zbioru kiszonki LKS (z niem. Lisch Kolben Schrot) została opracowana w Niemczech, gdzie jest powszechnie stosowana w stadach krów wysoko wydajnych. Jej przygotowanie wyróżnia się wysokim (tuż pod linią kolb) zbiorem. Co ważne sprzęt do tego wykorzystywany nie różni się od tego do przygotowania tradycyjnej kiszonki.

Kiszonka przygotowana w technologii LKS stanowi źródło energii dla wysoko wydajnych krów mlecznych, zwłaszcza w początkowej fazie laktacji, kiedy kluczową rolę odgrywa koncentracja składników pokarmowych w paszy.

Kukurydzę na kiszonkę LKS zbiera się w takiej samej fazie wzrostu co na kiszonkę tradycyjną, czyli przy zawartości suchej masy na poziomie 35 proc. Zawartość suchej masy w kiszonce LKS będzie wyższa (na poziomie 50 proc.) ze względu na znaczny wzrost udziału kolb w zakiszanym materiale.

Warto podkreślić wzrost strawności tej paszy sięgający ponad 80 proc. oraz wartość pokarmowa – zbliżona do poziomu paszy treściwej. Oprócz poprawy jakości kiszonki i wzrostu pokrycia potrzeb energetycznych krów wysoko wydajnych uzyskać można również pewne oszczędności, związane z ograniczeniem udziału pasz energetycznych pochodzących z zakupu.

Przygotowując paszę z kukurydzy w ten sposób na polu pozostają znaczne ilości resztek pożniwnych, które wymagają zagospodarowania i często stwarzają problem przy orce. Posiadają one jednak wysoką wartość nawozową. Podobał się artykuł? Podziel się!