Głównym elementem decydującym o powodzeniu w krzyżowaniu międzyrasowym krów mlecznych jest przemyślany, zgodny z założonymi celami dobór komponentów rasowych oraz wybór konkretnych buhajów. Niewłaściwe, nieprzemyślane decyzje z kolei mogą rodzić rozczarowanie. Poniżej przedstawiono krótkie charakterystyki ras bydła mlecznego najczęściej wykorzystywanych w krzyżowaniu międzyrasowym.

Bydło skandynawskie

W ofercie spółek inseminacyjnych jest obecnie dość duży wybór nasienia ras skandynawskich - szwedzkiej czerwonej (SRB) i norweskiej czerwonej (NRF).

Wielu hodowców zastanawia się, dlaczego ojcami rozpłodników rasy norweskiej są buhaje rasy szwedzkiej czerwonej czy fińskiej Ayrshire (FA) i wreszcie, która rasa sprawdzi się lepiej jako komponent do krzyżowania międzyrasowego.

Trzeba wyjaśnić, że powyższe rasy bydła wywodzą się od fińskiego bydła Ayrshire, która wywarła na nie duży wpływ.

Populacje SRB i NRF były blisko spokrewnione już od czasu ich powstania, w pierwszej połowie XX wieku. Mimo iż obie rasy charakteryzują się niepowtarzalnymi cechami, to są ze sobą blisko związane, poprzez realizowanie podobnego celu hodowlanego oraz wykorzystanie tych samych czołowych buhajów na przestrzeni 50 lat. Obecnie nadal w programie hodowlanym rasy NRF użytkowane są rozpłodniki szwedzkiej czerwonej i fińskiej Ayrshire, co ma na celu podtrzymanie różnorodności genetycznej populacji NRF i umożliwienie użycia najlepszego nasienia buhajów, od pokoleń spokrewnionych z rasą norweską. To samo można odnieść do rasy szwedzkiej czerwonej. W związku z tym mija się z celem wykorzystanie w krzyżowaniu międzyrasowym obu tych komponentów jednocześnie, gdyż ze względu na małą odległość genetyczną, należ spodziewać się niższego efektu heterozji. W przypadku badań nad wykorzystaniem obu tych ras w krzyżowaniu międzyrasowym z bydłem HF, często nie uwzględnia się ich rozdziału. Obie rasy określane są mianem skandynawskich czerwonych (SR - z ang. Scandinavian Red), a prezentowane wyniki mieszańców zawierają dane z użytkowości i rasy SRB, jak i NRF. Stąd problemy z ich porównaniem. Pomimo podobieństw, istnieje kilka różnic pomiędzy bydłem norweskim a szwedzkim.