Siara to nie tylko źródło ciał odpornościowych, czyli immunoglobulin, ale również białka, tłuszczu, witamin oraz składników mineralnych. Stanowi  podstawę zaopatrzenia energetycznego nowonarodzonego cielęcia.

Pobranie siary przez noworodka powinno być kontrolowane. Ma tu znaczenie nie tylko ilość, ale także jakość siary, którą należy zbadać przy użyciu siaromierza (kolostrometru) każdorazowo po urodzeniu cielęcia i zdojeniu pierwszej siary.

Zawartość immunoglobulin w pierwszej siarze powinna wynosić od 100 do 120 g/l. Minimalna ich zawartość nie powinna spadać poniżej 60 g/l. Optymalne jest podanie 150 do 200 g immunoglobulin podczas pierwszych dwóch godzin życia cielęcia. Należy jednak pamiętać, że objętość pierwszej dawki siary nie powinna przekraczać 6 proc. masy ciała noworodka, co przy masie około 40 kg daje porcję o objętości około 2,4 litra.

W przypadku siary gorszej jakości, o mniejszej zawartości immunoglobulin, kolejne podanie siary z pierwszego udoju powinno nastąpić po 4-6, a najpóźniej po 8 godzinach  od pierwszego pojenia. Porcja ta powinna być podobnej objętości, do tej zadanej przy pierwszym pojeniu.