Chciałbym zwrócić uwagę hodowcom na niektóre zagrożeniach, które są bezpośrednio związane z  ekspozycją zwierząt na słońce, reakcją na długotrwałe działanie wysokich temperatur oraz kontakt z licznie powiająjącymi się owadami.  

Letnie zapalenie wymienia  

Choroba dotyczy krów, jałowek i owiec wypasanych oraz zwierząt przebywających w oborach ze znaczną inwazją much. Występuje okresowo w ciepłych mesiącach roku, szczególnie w latach, których miesiące charakteryzują się wysoką temp. i wilgotnośći powietrza. Takie warunki atmosferyczne sprzyjają namnażaniu sie odwadów szczególnie much, które przenosząc chorobotwórcze bakterie są bezpośrednią przyczyną rozprzestrzeniania się  zakażenia wymion krów, jałówek.  Muchy są wabione przez   zapachy  wydzielin  pochodzące z różnego rodzaju urazów, skleczeń, zmienioną zapalnie wdzielinę gruczołu mlekowego. Choroba przebiega najczęściej z wysoką temperaturą , która u dotkniętego bydła powoduje utratę  apetytu i ustanie funkcji trawiennych przewodu pokarmowego. Gruczoł mlekowy zwierząt dotkniętych LZW jest gorący, obrzękł, twardy ,bolesny o czerwonym zabarwieniu. Ze zmienionego chorobowo płata może wydobywać się płyn o charakterze surowiczym, ropnym z domieszką krwi i strzępków włóknika. W przypadku kiedy z różnych przyczyn nie wychwycimy pierwszych objawów chorobowych, proces chorobowy rozwija się, wymię staje się wyraźnie twarde, zwydobywającą się  kremową cuchnącą wydzieliną. Często w groczole mlekowym dochodzi do tworzenia się ropni i przetok ropnych, co w konsekwencji prowadzi do koniecznośći zasuszenia płata lub może może być przyczyną zakażenia ogólnego i upadku zwierzęcia. Wydobywająca się z przetok wydzielina ropna jest zagrożeniem dla pozostałych krów w stadzie. Skuteczność leczenia LZW jest tym większa im wcześniej zauważymy pierwsze objawy chorobowe i rozpoczniemy leczenie. Leczenie formy przewlekłej charakteryzującej się występowaniem ropni i przetok ropnych mija się z celem. W takich przypadkach najbezpieczniej dla stada jest  podjąć decyzję o eliminacji chorych zwierząt. Njskuteczniejszą profilaktyką LZW  jest zwalczanie owadów, much w pomieszczeniach inwentarskich i jednoczesne  stosowanie środków o działaniu dezynsekcyjnym i repelentnym na zwierzęta. Obecnie mamy do dyspozycji na rynku  gamę preparatów, których jednokrotne zastosowanie powoduję skuteczną ochonę obiektówi i zwierząt przez okres ok. sześciu tygodni. Nie bez znaczenia są również szczepienia profilaktyczne, które przez podniesienie poziomu  specyficznych przeciwciał pomagają uchronić zwierzęta przed zachorowaniem lub mają znaczny wplyw na  złagodzenie  przebiegu procesu choroboweg.