Do najczęściej wywołujących zapalenia gruczołu mlekowego patogenów należą: Mycoplasma (M.) alkalescens, M. bovigenitalium, M. californicum i M. canadense.

Mykoplazmy są drobnoustrojami warunkowo chorobotwórczymi. Występują powszechnie na błonach śluzowych układu oddechowego i moczowo-płciowego, a także na skórze strzyków zdrowych krów.

Ich patogenne działanie ujawnia się pod wpływem usposabiających czynników, którymi mogą być m.in.: złe warunki zoohigieniczne, nadmierne zagęszczenie zwierząt, czy błędy żywieniowe.

Czynnikami sprzyjającymi zachorowaniu i szerzeniu mykoplazmoz wymienia mogą być: wprowadzenie zakażonych sztuk do stada, kontakt personelu z zakażonymi zwierzętami, działanie stresu na zwierzęta, niedostateczna higiena doju. Dowiedziono również, że mykoplazmy mogą być przenoszone przez krew.

Do zakażenia zwierząt może dojść w każdym wieku, nawet na etapie cielęcia. Zainfekowanie zwierząt produkcyjnych może zastąpić zarówno podczas laktacji jak i zasuszenia.

Mykoplazmoza gruczołu mlekowego charakteryzuje się dość nagłym wystąpieniem w stadzie.
Początkowo zakażeniu ulega jedna ćwiartka, a po kilku dniach kolejne. Chora ćwiartka wymienia jest zazwyczaj obrzękła, twarda i niebolesna.

Możliwy jest szybki spadek produkcji mleka w chorej ćwiartce praktycznie do zera. Wydzielina gruczołu mlekowego może przyjmować brązową barwę oraz konsystencję od wodnisto-ropnej do ropnej.

Do prawidłowego rozpoznania schorzenia niezbędna jest diagnostyka laboratoryjna. Jednocześnie z prowadzonym leczeniem należy ograniczyć ryzyko rozprzestrzeniania się patogenów poprzez izolację chorych krów, należytą higienę doju i częstą dezynfekcję stanowisk.

Roczne straty ekonomiczne spowodowane przez mastitis mycoplasmatica zostały oszacowane w USA na ponad 100 milionów dolarów.