Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi opublikowało program rozwoju głównych rynków rolnych w Polsce na lata 2016-2020. Opracowanie zawiera m.in. ogólną charakterystykę poszczególnych sektorów rolnych, ich mocne i słabe strony oraz cele, wyzwania, a także działania pozwalające na rozwój.

Słabe i mocne strony

Raport wśród słabych stron sektora mlecznego wymienia m.in. rozdrobnienie i niekorzystną strukturę pogłowia krajowego, z dużym udziałem małych stad, a także silne zróżnicowanie technologii i wiedzy, zwłaszcza mniejszych producentów mleka, skutkujące silnym zróżnicowaniem wydajności krów oraz efektywności produkcji.

Zdaniem analityków resortu rolnictwa, mocnymi stronami sektora jest dobrze rozwinięta hodowla i wysoki potencjał genetyczny bydła mlecznego w gospodarstwach specjalizujących się w produkcji mleka, nowoczesne technologie w gospodarstwach specjalizujących się w produkcji mleka, oraz wysoki poziom wiedzy i doświadczenia.

Zagrożenia, szanse oraz cele

Z raportu dowiadujemy się, że zagrożeniami dla sektora są m.in. silne wahania cen mleka destabilizujące opłacalność produkcji, nadmierne i zbyt kosztowne inwestycje obciążające produkcję mleka wysokimi kosztami obsługi kredytu oraz ograniczone możliwości powiększenia obszaru gospodarstw i dostosowania.

Natomiast wśród szans dla producentów wymieniono m.in. rosnące zapotrzebowanie na mleko związane z rozwojem eksportu przetworów mlecznych i zwiększonym spożyciem krajowym, optymalizację wydajności i postęp technologiczny prowadzące do poprawy efektywności i obniżenia kosztów chowu oraz likwidację kwot mlecznych, hamujących rozwój najbardziej prężnych gospodarstw.

Jako cele dla rynku mleka i jego przetworów raport wymienia: rozwój produkcji mleka w celu wykorzystania istniejących zasobów, zwiększenie konkurencyjności krajowego sektora na rynku Unii Europejskiej i światowym oraz stabilizację sytuacji dochodowej krajowego sektora. W projekcie wskazano również główne wyzwania, są wśród nich: poprawa współpracy w ramach łańcucha marketingowego, dostosowanie skali, struktury i efektywności produkcji do potrzeb i wymogów rynku, kreowanie właściwego przekazu dotyczącego oferowanych produktów kierowanego do odbiorców i konsumentów, a także właściwe wdrażanie instrumentów wspólnej organizacji rynków rolnych 

Podobał się artykuł? Podziel się!