Chore kończyny krów mają wpływ m.in. na wydajność mleczną. Główne problemy z budową nóg to zbyt miękka pęcina, nadmiernie rozwarta racica, nogi iksowate oraz w mniejszym stopniu nogi podsiebne i zbyt grube stawy skokowe.

Do najczęściej popełnianych błędów podczas korekcji racic należy zbyt mocne przycinanie podeszwy - powiedział portalowi farmer.pl Rafał Kapica prowadzący usługi i doradztwo rolne.

Kapica uczył hodowców podczas wystawy hodowlanej w Szepietowie, jak prawidłowo wykonać korekcję racic.

Fachowość w tym zakresie jest nie do przecenienia.
Dokonując oceny racicy i przystępując do jej korekcji należy zmierzyć podeszwę. Profesjonalny korektor powinien mieć metalową miarkę, której długość wynosi 7,5 cm. Racica nie powinna być krótsza, gdyż może to spowodować zmiażdżenie tworzywa podeszwy.

Kolejnym błędem w ocenie Kapicy, który najczęściej jest popełniany podczas korekcji to tworzenie dachowatego profilu podeszwy. Palce nie są stabilne i siła nacisku na racicę nie rozkłada się równomiernie.

W prawidłowo ukształtowanej racicy stosunek długości przedniej krawędzi do wysokości opuszki powinien kształtować się jak 1,6 do 2:1. Kąt ścienno podeszwowy w racicach kończyn przednich wynosi 50 stopni, w tylnych 55.

Rafał Kapica zwracał także rolnikom uwagę na prawidłowe wystruganie części podeszwy przylegającej do szpary międzyracicznej. Z reguły te szpary robioine są zbyt duże.

Doradca podczas korekcji nie używał tarcz, a jedynie noży. Noże muszą być ostre, o czym świadczy cięcie przez nie papieru w pionie.

Zła ocena piętki racicy prowadzi do brakowania krów. Poza tym takie zwierzęta są o wiele częściej brakowane ze stada.

Trzeba pamiętać o tym, że budowa nóg i racic jest nisko odziedziczalna, jednak wykorzystywanie jej oceny daje możliwość ostrej selekcji w stadzie.

Poza tym czynniki genetyczne mogą zostać zdominowane przez czynniki środowiskowe, które wpływają na nogi i racice u bydła. System utrzymania i prawidłowo prowadzona korekcja racic zależą tylko i wyłącznie od hodowców bydła.

Prawidłowa korekcja pozwala na prawidłowe rozłożenie siły w palcach. Jest to ważne, gdyż w ten sposób zapobiega się deformacjom nóg i stawów, a w efekcie nie dopuszcza się do kulawizn.