Zawartość mocznika w mleku powinna być monitorowana na bieżąco, ale nie jako jeden czynnik. Zawsze należy rozpatrywać razem poziom zawartości białka i mocznika w mleku (dostępne w tabulogramach raportów wynikowych - w przypadku oceny przez PFHBiPM lub przynajmniej z analiz mleka zbiorczego z mleczarni) i w miarę możliwości i konieczności korygować do poprawnych wartości.

Poziom mocznika w mleku krów jest cechą osobniczą, dlatego też niektóre sztuki w stadzie są predysponowane do jego wysokich lub niskich wartości. Niemniej jednak każda krowa reaguje na zmiany w równowadze białkowo-energetycznej w żwaczu poziomem mocznika w mleku.

Z mocznikiem powiązane są również cechy takie jak wiek krów (pierwiastki mają nieco niższy jego poziom) czy pora roku (w okresie zimowym poziom mocznika wzrasta ze względu na skarmianie kiszonki z kukurydzy, latem poziom ten wzrasta wraz z wprowadzeniem zielonki pastwiskowej do dawki, gdy krowy żywione są tradycyjnie).

Zawartość mocznika w mleku zmienia się również w zależności od fazy laktacji. Początkowy okres jest dość newralgiczny, a niski poziom mocznika świadczyć może o niedoborach zarówno białka, jak i energii w dawce. Środkowy okres laktacji (między 100 a 200 dniem) jest okresem najwyższej koncentracji mocznika w mleku (150-250 mg/l), natomiast w późniejszej fazie laktacji (powyżej 250 dnia) zazwyczaj ilość mocznika przy prawidłowym zbilansowaniu białkowo-energetycznym jest nieco niższa i spada poniżej poziomu 200 mg/l.

Ze względu na uzyskiwane wysokie wydajności mleczne często występują trudności w pokryciu potrzeb energetycznych krów. Hodowcy by sprostać temu problemowi, starają się wprowadzać do dawki pasze wysokoenergetyczne, jak kiszonka z kukurydzy o wysokim ładunku energetycznym (uzyskana przez podwyższenie wysokości cięcia kukurydzy), kiszone ziarno kukurydzy oraz wszelkiego rodzaju dodatki do pasz treściwych (np. tłuszcze chronione).

Podawanie tych pasz w znacznych ilościach, zwłaszcza w późniejszych fazach laktacji, prowadzić może do niskich zawartości mocznika w mleku oraz wystąpienia innych powikłań na tle metabolicznym (powiązanych z np. nadmiernym zatuczeniem zwierząt w końcowej fazie laktacji).