O technologii w tej strefie decyduje przede wszystkim wybór systemu utrzymania zwierząt. Na wstępie trzeba sobie uczciwie odpowiedzieć na pytanie, czy system ma zapewnić wygodę i dobrostan krów czy też wybór podyktowany jest głównie wygodą wcodziennej obsłudze.

ZE ŚCIÓŁKĄ CZY BEZ?

Najwyższy komfort zwierząt stanowi system utrzymania na głębokiej ściółce, gdzie strefa legowiskowa to jednocześnie miejsce gromadzenia odchodów. Jest to jednak system coraz rzadziej wybierany w nowo powstających obiektach, co wynika m.in. z braku dostępności ściółki bądź też, mówiąc wprost, wygody w codziennej obsłudze. Jednak mimo dużej pracochłonności system ma kilka istotnych zalet. Przede wszystkim jest stosunkowo tanim rozwiązaniem, niewymagającym wydzielania boksów legowiskowych, zapewnia wysoki komfort wypoczywających zwierząt (krowa mając do dyspozycji różne podłoża, najczęściej wybiera ściółkę), a dodatkowo stanowi źródło drogocennego nawozu. Ciekawym kompromisem jest zestawienie głębokiej ściółki w strefie legowiskowej z podłogą szczelinową zastosowaną na korytarzu spacerowo-gnojowym. Takie połączenie zapewnia zarówno wysoki komfort wypoczywających zwierząt, jak i ograniczenie nakładów pracy z wymianą ściółki w strefie, gdzie zwierzęta przebywają przez kilka godzin dziennie.

W przypadku obór z płytką ściółką istnieje konieczność częstego dościelania legowisk, co wynika z wyciągania przez zwierzęta ściółki na korytarz gnojowy, którą następnie trzeba usuwać przy pomocy zgarniaczy automatycznych bądź pojazdów samobieżnych. W wyniku regularnego zgarniania odchodów posadzka ulega po czasie wyślizganiu, co grozi występowaniem urazów u krów w wyniku pośliźnięcia. Warto więc kontrolować stan posadzki i w razie konieczności przeprowadzić jej frezowanie, co zwiększy przyczepność poruszających się po niej zwierząt. Obserwacja nowo powstających obiektów wskazuje, że w zdecydowanej większości "nowoczesnych obór" wybierany jest jednak system bezściołowy.

BEZŚCIOŁOWO NA PEŁNEJ CZY SZCZELINOWEJ PODŁODZE?