Na właściwe funkcjonowanie strefy żywienia składa się kilka istotnych elementów. Głównym jest stół paszowy, tj. miejsce, z którego zwierzęta pobierają paszę. W przypadku obór wolnostanowiskowych przejazdowych stół paszowy powinien mieć szerokość umożliwiającą sprawne przemieszczanie się po nim wozu paszowego bądź innych urządzeń służących zadawaniu paszy. Najczęściej stół paszowy usytuowany jest w centralnej części obory, a jego szerokość w przypadku wozów paszowych mieści się od 4 do 5,5 m. W przypadku automatycznych systemów żywienia krów szerokość stołu paszowego można znacznie zredukować. Na samym stole wyróżniamy strefę, po której poruszają się środki lokomocji, którymi dowożona jest pasza, oraz część, na którą jest ona wykładana. Powierzchnia ta powinna mieć 1-1,2 m szerokości, poczynając od drabiny paszowej. Wysokość dna stołu paszowego powinna znajdować się co najmniej 10-15 cm powyżej poziomu, na którym poruszają się krowy. W praktyce zastosowanie mają dwa rozwiązania kształtu powierzchni paszowej stołu. Najbardziej popularnym jest to, w którym dno stołu paszowego jest płaskie i stanowi przedłużenie tej jego części, po której poruszają się wozy paszowe. Drugie natomiast kształtem przypomina żłób, który uniemożliwia odpychanie przez zwierzęta paszy. Zaletą drugiego rozwiązania jest niewątpliwie zmniejszenie nakładów pracy związanej z podgarnianiem paszy, wadą natomiast - możliwość łatwiejszego się jej zagrzewania w okresie występowania wysokich temperatur oraz trudniejsze utrzymanie w czystości. Zalecane jest, aby dno strefy paszowej, która ma bezpośredni kontakt z paszą, pokryte było specjalną posadzką o wysokiej odporności na ścieranie i intensywne działanie kwasów pochodzących z kiszonek. Warto jest również zwrócić uwagę na bezpieczeństwo zwierząt. Ostre krawędzie zużytych płytek mogą prowadzić do okaleczeń języka. Wysokość wewnętrznej ściany oddzielającej krowy od stołu paszowego powinna mieć ok. 50 cm i zakończona być gładką, niepowodującą otarć krawędzią.

DRABINA PASZOWA