Badania brytyjskich naukowców pokazują, że krowy w okres zasuszenia powinny wchodzić z optymalną kondycją ciała, a wszelkie próby dostosowania kondycji krów w okresie przejściowym przez zastosowanie żywienia o różnym poziomie pasz treściwych nie przynoszą większych korzyści.

Korzyści z podawania krowom pasz treściwych w okresie zasuszenia pozostają jednak niejasne. Często można usłyszeć o zalecaniu zadawania pasz treściwych w okresie zasuszenia w celu przygotowania żwacza na bardziej „skoncentrowane” dawki laktacyjne.

W świetle opisywanych badań zadawanie w tym okresie pasz treściwych nie ma jednak większego znaczenia dla kondycji krów. Dotyczy to poprawy kondycji krów „zbyt chudych” – ponieważ w ostatnich tygodniach przed ocieleniem następuje spadek pobrania paszy i wejście krowy w ujemny bilans energetyczny. Z drugiej strony, krowy które nie otrzymywały pasz treściwych w okresie zasuszenia, po ocieleniu traciły nieco więcej na kondycji ciała w stosunku do krów których dawka była suplementowana paszami treściwymi. Były to jednak różnice nie mające żadnego istotnego wpływu, ani na kondycję krów, ani na ich produkcyjność. Zatem podawanie pasz treściwych w okresie zasuszenia nie ma większego wpływu również na kondycję krów po ocieleniu.

Do okresu zasuszenia krowa powinna być przygotowana już znacznie wcześniej. Ważne jest, aby w momencie zasuszania osiągnęła ona kondycję optymalną, czyli taką w jakiej powinien odbyć się poród. Wszelkie próby dostosowania kondycji do wartości optymalnych muszą zatem nastąpić przed zasuszeniem, a nie w trakcie jego trwania. Nie zaleca się zarówno podawania znacznych ilości pasz treściwych (nie tylko ryzyko otłuszczenia, lecz również ryzyko wystąpienia porażeń poporodowych związanych z niewłaściwą gospodarką mineralną) jak również drastycznych prób odchudzania krów (żywienie jedynie słomą).

Opisane badania obejmowały 1200 krów rasy holsztyńsko-fryzyjskiej, pochodzące z 10 stad. Kondycja ciała w skali BCS została oceniona w 88 proc. przypadków na 2,5 a w 12 proc. na 2,75 punktów. Zwierzęta podzielono na trzy grupy w których żywiono je różnym poziomem pasz treściwych: pierwsza z nich otrzymywała pasze treściwe przez cały okres zasuszenia, druga przez ostatnie trzy tygodnie, w trzeciej grupie pasze treściwe nie były podawane przez cały okres ośmiu tygodni zasuszenia.

Krowy wchodzące w okres zasuszenia w kondycji 2,5 lub niższej rodziły cielęta o mniejszej masie urodzeniowej, a także wykazywały lepsze wyniki płodności w stosunku do krów o wyższej kondycji (podczas wejścia w okres zasuszenia).

W stadach w których żywienie laktacyjne opiera się o bardzo wysokie dawki pasz treściwych zalecane jest utrzymywanie kondycji podczas zasuszenia na poziomie 2,75 pkt.