Ustąpienie biegunki nie gwarantuje jeszcze w stu procentach przeżycia cielęcia. Ważna jest opieka nad zwierzęciem zarówno w trakcie i po zwalczeniu choroby, łagodząc w ten sposób skutki wystąpienia schorzenia.

Cielęta cierpiące na biegunkę tracą duże ilości wody wraz z kałem, co często skutkuje odwodnieniem i zaburzeniem równowagi kwasowo-zasadowej. Należy mieć świadomość, że to właśnie odwodnienie jest główną przyczyną upadków cieląt, nie zaś sama infekcja organizmu.

Poziom odwodnienia wyraża się w procentach masy ciała utraconej w postaci wody. Literatura podaje następującą skalę odwodnienia cieląt:

- 0 proc. – cielę jest lekko osowiałe

- 3 proc. – cielę jest przygnębione, ale nadal stoi, suchy pysk i nos oraz zapadnięte oczy

- 6 proc. – cielę jest w ciężkiej depresji, nie może ustać, zimne uszy i kończyny

- 9 proc. – cielę leży płasko na boku, ledwie się porusza

- 12 proc. – śmierć cielęcia

Ważna jest regularna obserwacja cieląt cierpiących na biegunkę, co najmniej dwa razy dziennie. Przy rozpoznaniu pierwszych objawów odwodnienia należy podawać cielętom preparaty zawierające elektrolity, które należy jak najszybciej uzupełnić wraz z płynami.

Zaleca się również, aby cielęta u których występuje biegunka odizolować na czas kuracji od grupy zdrowych zwierząt, aby uniknąć dalszego rozsiewania patogenów. Istotną rolę w zwalczaniu schorzenia ma utrzymywanie wysokiej higieny pomieszczeń oraz karmienia.

Podobał się artykuł? Podziel się!