Lato to czas corocznych ataków owadów pasożytujących na bydle. Gatunki, które są najbardziej uciążliwe, to: meszki, komary, kuczmany, muchy i gzy.

NIEBEZPIECZNI NOSICIELE CHORÓB

Pomimo swoich małych rozmiarów, meszki należą do najgroźniejszych insektów atakujących bydło. Przedstawiciele tej grupy owadów, do której zaliczamy ponad 50 żyjących w Polsce gatunków, są aktywni w dzień. Niesie to za sobą ryzyko ataków, wymierzonych w pasące się na pastwiskach bydło. Latają chmarami, wokół głów zwierząt, wchodzą do nozdrzy, uszu, jamy gębowej oraz pod powieki. Są wyjątkowo natrętne, a ich agresja wzmaga się w zamkniętych pomieszczeniach. Owady te wywołują tzw. chorobę meszkową - simuldozę. Jest to reakcja organizmu na enzymy zawarte w ślinie meszek. Schorzenie to prowadzi do strat w produkcji. Meszki są także wektorami pryszczycy, laseczki wąglika oraz pierwotniaków chorobotwórczych.

Kuczmany oraz komary są zmorą dla bydła, jak i obsługi pracującej przy zwierzętach. Niebezpieczeństwo z nimi związane polega również na tym, że mogą przenosić różnego rodzaju drobnoustroje. Niektóre z nich należą do czynników chorobotwórczych, m.in.: wirus Schmallenberg (SBV), krętki Borrelia burgdorferi.

Także muchy oprócz swojej dokuczliwości związanej z natrętnym obsiadaniem zwierząt oraz ludzi są zagrożeniem ze względu na przenoszone mikroorganizmy chorobotwórcze. Największe szkody wyrządzają muchy krwiopijne, takie jak bolimuszka kleparka oraz jusznica deszczowa. Muchówki te nie tylko dotkliwie gryzą, ale również zdolne są do przenoszenia wirusa pryszczycy i laseczki wąglika. Mucha domowa, plujka oraz zielona to natrętni wyjadacze potu, żerujący na ciałach zwierząt i ludzi oraz na odpadkach, padlinie, śmieciach i odchodach. Skutkiem tego są nosicielami takich chorób jak: czerwonka, dur brzuszny, cholera, gruźlica, choroba Heinego-Medina. Roznoszą także formy inwazyjne pasożytów oraz schorzeń grzybiczych.

Giez bydlęcy duży i mały należą do groźnych pasożytów bydła. Gdy wystąpią warunki sprzyjające lotom samic, tj. bezwietrzna, słoneczna pogoda, a temperatura powietrza osiągnie 18OC, zapłodnione samice wyszukują swoich ofiar. Następnie składają jaja na skórze bydła lub innych ssaków. Wyklute larwy przedostają się przez mieszek włosowy do tkanki podskórnej i migrują wzdłuż powięzi splotów naczyniowo-nerwowych. Ich bytowanie w ciele gospodarza trwa 6-9 miesięcy. Po tym czasie wędrują z powrotem do tkanki podskórnej w okolice lędźwi, skąd po ok. 2 miesiącach wydostają się na zewnątrz.