Najczęściej uprawianymi mieszankami zbożowymi jarymi są wymieszane ziarna owsa i jęczmienia (na lepszych stanowiskach również pszenica, a na słabszych np. groch). Zarówno jęczmień jak i owies są podstawowymi zbożami, na których można oprzeć mieszanki treściwe dla bydła.

Zarówno owies jak i jęczmień są zbożami zawierającymi dość duże (w porównaniu do innych gatunków zbóż) ilości włókna. Stąd ich wykorzystanie w żywieniu zwierząt innych niż bydło jest raczej ograniczone. W przypadku bydła zawartość włókna w ziarnie zbóż jest pożądana ze względu na znaczny udział pasz treściwych w dawce oraz nowoczesne technologie zbioru pasz objętościowych – promujące ich dokładniejsze rozdrobnienie (zwłaszcza kiszonki z kukurydzy).

W przypadku pokrycia potrzeb pokarmowych krów o średniej produkcji mleka (nieco ponad 7000 kg – PFHBiPM 2012) podstawę, którą stanowią najwyższej jakości pasze objętościowe można uzupełnić mieszanką treściwą składającą się właśnie z ziarna owsa i jęczmienia.

Wyższe wydajności (powyżej 8000 kg) również mogą być osiągane przy stosowaniu jedynie tych dwóch gatunków zbóż jako podstawie mieszanki treściwej, a wysoka zawartość włókna w nich pozwoli na zwiększenie ich udziału bez obciążania żwacza – kwasica. Przy wybitnie wysokich wydajnościach (powyżej 9500 kg) mieszanki te wymagają suplementacji w komponenty o wyższej koncentracji składników pokarmowych.

Co roku mieszanki jare (owies i jęczmień) uprawiam na powierzchni ok. 40 ha – mówi Marek Komar z Podlasia. Mieszanka jara stanowi podstawowy komponent (ok. 70 proc.) paszy treściwej dla krów mlecznych (stado 140 mlecznic), a wydajność średnia stada przekracza 8000 kg za laktację – dodaje.

Pomimo bardzo późnych siewów zbóż jarych w tym roku ich plonowanie kształtuje się na dość wysokim poziomie. Przy drastycznie niskich cenach tegorocznych zbóż, może warto jest rozpatrzyć zwiększenie ich wykorzystania we własnym gospodarstwie. Podobał się artykuł? Podziel się!