Cielęta objęte eksperymentem losowo przydzielono do grup żywieniowych, które zróżnicowane były pod względem podawanych w preparatach mlekozastępczych prebiotyków. Zastosowane prebiotyki to: oligosacharydy mannozy w ilości 2 i 4 g/dzień/sztukę, inulina (3 i 6 g) oraz nukleotydy drożdżowe (2 i 4 g).

Uzyskane wyniki wskazały, że stosowane prebiotyki poprawiły wskaźniki odchowu cieląt – zwiększyły się przyrosty masy ciała, co szczególnie ujawniło się podczas podawania cielętom mannanooligosacharydów i nukleotydów drożdżowych. Lepsze było także pobranie przez zwierzęta mieszanki treściwej oraz zużycie pasz na 1 kg przyrostu masy ciała. Podczas badań nie odnotowano także upadków cieląt. Prebiotyki te wpłynęły korzystnie na zootechniczną ocenę kałów, co świadczy o lepszej zdrowotności zwierząt.

Badania przeprowadzone były przez Stefanię Kinal, Barbarę Król oraz Maję Słupczyńską z Katedry Żywienia Zwierząt i Paszoznawstwa na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu.