Metoda konserwacji zielonki z użytków zielonych w formie balotów jest najpopularniejsza w Polsce. Przemawiają za tym stosunkowo niskie koszty produkcji jak i zakupu maszyn, lecz przede wszystkim niskie straty paszy podczas przechowywania. Jednak by tych strat nie było lub były jedynie minimalne potrzebne jest dokładne owinięcie balotu folią kiszonkarską.

Do prawidłowego owinięcia balotu niezbędna jest sprawna owijarka oraz odpowiednia regulacja naciągu folii kiszonkarskiej na rolkach. Prawidłowy naciąg określany jest procentowo, jako stosunek szerokości pojedynczego pasa folii nawiniętej na balocie do szerokości początkowej.

Sposób jego określenia to najprostszy pomiar szerokości pojedynczego pasa folii nawiniętej na balocie – w przypadku balotów cylindrycznych, na dnie powstałego balotu. Szerokości pojedynczego pasa folii powinny się różnić, stanowiąc ok. 80 proc. stanu początkowego. Oznacza to, że owijając baloty folią 50 cm, po owinięciu szerokość nawiniętej na balot folii powinna mieścić się w przedziale 38-42 cm. Regulacja naciągu folii odbywa się przy pomocy sprężyny mocującej rolkę folii na owijarce.

Naciąg folii na owijarce ustawiony w ten sposób pozwoli na dokładne owinięcie balotu, a każda kolejna warstwa będzie zachodzić w 50 proc. na poprzednią. Tylko prawidłowe owinięcie pozwoli na przechowywanie sianokiszonki praktycznie bez strat.

Dla ułatwienia pomiaru w warunkach polowych niektóre firmy umieszczają miarę na opakowaniach folii kiszonkarskich.