Jak sama nazwa wskazuje, nutraceutyki są to takie substancje w składnikach diety, które wnoszą korzyści dla zdrowia, np. zapobiegają chorobom, wspomagają ich leczenie oraz mają pozytywny wpływ na metabolizm. Wśród tego rodzaju związków jednymi z najpopularniejszych są fitobiotyki. Substancje te odnajdujemy w różnego rodzaju roślinach.

W dziedzinie zajmującej się prozdrowotnym działaniem substancji roślinnych dostrzegamy mądrość tradycyjnej wiedzy popartą wynikami współczesnych badań naukowych. Ludzkość zbyt szybko i łapczywie zaczęła stosować antybiotyki, co przełożyło się m.in. na coraz to większą lekoodporność chorobotwórczych szczepów bakterii. Dlatego powrót do tradycyjnych metod leczenia może być dobrą alternatywą dla części stosowanych współcześnie kuracji.

PO CO TE ZIOŁA?

Artykuł ten nie ma na celu negowania antybiotyków jako lekarstw. Zamysłem autora jest przedstawienie alternatywy do np. zakazanych już antybiotykowych stymulatorów wzrostu. Najnowsze badania potwierdzają ludową mądrość, zalecającą spożywanie różnych roślin leczniczych. Czosnek, oregano, szałwia, len… rośliny tradycyjnie uznawane za lecznicze można by wymieniać bez końca. Dlatego warto czerpać z wiedzy przodków i rozpatrzyć możliwość stosowania ziół oraz innych roślin o działaniu prozdrowotnym w żywieniu bydła.

Fitobiotyki są obecnie rozpowszechnione jako składniki dawek pokarmowych dla drobiu oraz świń. Jak pokazują badania naukowe, a także praktyka, tego rodzaju substancje mogą być również z powodzeniem stosowane w żywieniu bydła. Związki fitobiotyczne są składnikami wyciągów z przypraw, ziół oraz innych roślin. Zaliczamy do nich: flawonoidy, glikozydy, śluzy, alkaloidy, karotenoidy, antocyjany, polifenole, garbniki, kwasy organiczne, pektyny, saponiny, olejki eteryczne, fitosterole, żywice, terpeny.

Substancje te wykazują działanie bioaktywne, przekładające się na poprawę produkcyjności oraz kondycji zdrowotnej zwierząt. Fitobiotyki mogą stanowić stały składnik dawki pokarmowej, ponieważ ich stosowanie nie łączy się z karencją występującą np. przy stosowaniu antybiotyków. Podawanie ich ma w głównej mierze zapobiegać występowaniu stanów chorobowych, a nie leczyć stany kliniczne. Dzięki temu nie ponosimy strat finansowych spowodowanych obniżeniem produkcji, które ma zwykle miejsce podczas choroby.