Schorzenie to jest inaczej określane mianem hipokalcemii, która spowodowana jest deficytem wapnia. W żywieniu krów mlecznych, spośród soli anionowych stosowane są takie związki jak: chlorek i siarczan amonu, chlorek i siarczan wapnia czy siarczan magnezu.

Podawanie ich zwierzętom w dawce pokarmowej w ostatnich tygodniach zasuszenia ma przeciwdziałać nadmiernej podaży sodu i potasu, których to wysoka koncentracja w dawce pokarmowej wpływa na wzrost częstości występowania hipokalcemii.

Dodatek soli anionowych oraz ograniczenie podaży potasu i sodu w dawce pokarmowej mają wpływ na równowagę anionowo-kationową dawki pokarmowej (DCAD), co jak wskazują badania, obniża ryzyko wystąpienia porażenia.

Istnieją również wady podawania soli anionowych, które polegają na obniżeniu pobrania paszy ze względu na ich gorzki smak. Dlatego ważne jest ograniczenie poziomu potasu w dawce pokarmowej poprzez podawanie pasz objętościowych o niskiej zawartości tego pierwiastka.

Inną metodą działania w przypadku krów zasuszonych jest rozcieńczanie dawki pokarmowej, w odniesieniu do zawartości potasu, poprzez dodawanie siana o niskiej zawartości tego pierwiastka oraz ograniczenie nawożenia potasem gleb, na których uprawiane będą rośliny paszowe.

Aby określić właściwy bilans anionowo-kationowy stosuje się badania pH moczu. Standardowo pH moczu krowy wynosi ok. 8,0-8,4, natomiast po podaniu soli jego wartość powinna spaść do poziomu ok. 6,0-6,5.