Sposób wykonania stanowiska pozostaje decyzją indywidualnego hodowcy, w ten sposób ogranicznikiem tuż przy kanale gnojowym swoje zastosowanie znalazł próg betonowy lub drewniany. Można w tym celu użyć również rury stalowej.

Zastosowanie stalowej rury jako materiału utrzymującego poziom legowiska jest jednak rozwiązaniem drogim. By zapobiec korozji i przedłużyć jej żywotność należy zastosować stal nierdzewną.

Największą zaletą tej metody jest fakt, iż gromadzące się w ściółce płyny (mocz, mleko) mają możliwość spłynięcia na korytarz gnojowy i nie zalegają tuż pod krowami. Dzięki temu ściółka jest sucha i nie zachodzą w niej procesy fermentacyjne co umożliwia utrzymanie wysokiej zdrowotności wymion krów – tłumaczy Dietrich Kirchner zarządca fermy krów mlecznych.

Dodatkowym atutem jest również gładka powierzchnia rury, która podnosi komfort odpoczynku zwierząt – w porównaniu do rozwiązania z betonowym progiem – dodaje Kirchner.

W najczęstszym wykonaniu wysokość legowiska wynosi ok. 20 – 25 cm. W przypadku zastosowania rury jako ogranicznika, w połączeniu z linowym zgarniaczem obornika wysokość legowiska musi być nieco wyższa (tak by przesuwający obornik zgarniacz nie ściągał ściółki z legowisk) – w naszej oborze wykonaliśmy je na wysokości 32 cm (mierzone od podłoża po którym przesuwa się zgarniacz do wierzchołka rury) – mówi Kirchner.

Z wysokim stopniem podczas wejścia na legowisko krowy jednak radzą sobie bardzo dobrze. Jest to również zasługa zastosowania tej metody w starszych budynkach. Podobał się artykuł? Podziel się!