Dla każdego okresu produkcyjnego przypisana jest określona wartość kondycji. Dużym więc wyzwaniem jest, aby utrzymywać w optymalnych wartościach kondycję poszczególnych krów w obrębie całego stada.

Jeżeli stado składa się kilku sztuk, wówczas są one traktowane indywidualnie, dzięki czemu utrzymanie krów w prawidłowej kondycji nie sprawia większych trudności. Jeżeli jednak mamy do czynienia ze stadem kilkudziesięciu, czy kilkuset sztuk, wyzwanie jest znacznie większe.

Krowy żywione w systemie TMR podzielone są zazwyczaj na grupy żywieniowe. Oczywiste jest, że w obrębie danej grupy znajdują się sztuki o zróżnicowanym zapotrzebowaniu na składniki pokarmowe i różnym tempie odkładania rezerw energetycznych w postaci tłuszczu podskórnego.

Dzięki dużej częstotliwości przeprowadzania oceny kondycji, istnieje możliwość przegrupowywania zwierząt, aby uniemożliwić im zatuczanie się i zapewnić wymaganą wartość kondycji dla danego okresu produkcyjnego.


Optymalne wartości kondycji BCS dla krów mlecznych powinny wynosić:
• w okresie zasuszenia – 2,75 pkt.
• przy wycieleniu – 3,00 pkt.
• podczas inseminacji > 2,5 pkt.
• 150 – 250 dzień laktacji – 2,75 pkt.

Jak wykazują badania, im wyższa kondycja krów w okresie zasuszenia, tym spadek kondycji po wycieleniu jest silniejszy. Zmiany kondycji krów po porodzie są zbliżone do odwróconej krzywej laktacji, czyli wraz ze wzrostem wydajności mleka zmniejszeniu ulega kondycja zwierząt.

Ważne, aby w początkowej fazie laktacji spadek kondycji nie był wyższy niż 0,5 pkt. BCS. Przez całą laktacje należy dążyć do tego, aby zwierzęta wchodziły w okres zasuszenia w odpowiedniej kondycji, gdyż w zasuszeniu jest już za późno na zmniejszanie czy podnoszenie kondycji.