W Clermont Ferrand, w samym sercu Masywu Centralnego, największego w Europie regionu hodowli bydła mięsnego, odbywa się co roku wielka wystawa hodowlana SOMMET DE L’ELEVAGE. Francuska nazwa wystawy to po polsku Szczyt Hodowlany, co bardzo dobrze oddaje jej rangę i znaczenie dla hodowców bydła mięsnego.  

Już sam dojazd na wystawę nie pozostawiał wątpliwości, że znajdujemy się w centrum francuskiej hodowli była mięsnego. Wszędzie pasły się setki stad bydła na bujnych, zielonych pastwiskach, podzielonych na kwatery. Ponad 80 proc. powierzchni tego regionu to użytki zielone. Pasące się bydło było podzielone na grupy, na jednych pastwiskach były tylko krowy, na innych jałówki cielne w wieku prawie 3 lat (czasami razem z krowami), a na jeszcze innych 8–10-miesięczne jałówki odsadki. W tym okresie, a był to początek października, buhajki były już odsadzone od krów i przeniesione do budynków, gdzie rozpoczynał się ich intensywny opas.

W Le Coup ma gospodarstwo Daniel Tabutin, gdzie na prawie 90 hektarach wypasa stado charolaise. Okres pastwiskowy trwa od połowy kwietnia do połowy grudnia i wtedy bydło cały czas na nich przebywa. Użytki zielone są odnawiane co 3–5 lat. Jedno stado jest zazwyczaj wypasane na 3–4 kwaterach, na których przebywa 2–3 tygodnie. Wycielenia rozpoczynają się już w listopadzie.

Daniel Tabutin i inni hodowcy z tego regionu bardzo podkreślają znaczenie terminów wycieleń. W jednym z gospodarstw krycie i inseminacja są przeprowadzane od 25 stycznia do 1 marca. W tym czasie inseminowanych jest 70 proc. zwierząt, praktycznie wszystkie jałówki przeznaczone na remont stada. W drugim gospodarstwie od 11 lutego do 1 kwietnia inseminowana jest połowa krów i 95 proc. jałówek. W trzecim gospodarstwie od 25 stycznia do 30 marca około 30 proc. jałówek jest inseminowana nasieniem buhajów testowych. Po okresie inseminacji 14 dni po ostatnich zabiegach inseminacyjnych bada się ultrasonografem ciążę. Do krów i jałówek nieunasienionych dołącza się wtedy buhaja, który kryje je od połowy kwietnia do końca czerwca. W połowie lipca bada się ich cielność. Sztuki niezacielone i buhaj są przeznaczane na rzeź. Cielęta z tych późniejszych kryć rodzą się w marcu, mają gorsze przyrosty masy ciała, a źle znoszą zwłaszcza wyjście na pastwisko.