Krowy, które regularnie się cielą, charakteryzują się wyższą produkcyjnością, a w związku z tym generują wyższe przychody. Poniżej przedstawiono przykład dwóch krów na przestrzeni 3 lat. Krowy te utrzymywane były w tej samej oborze, a w związku z tym żywione i obsługiwane były jednakowo.

Pierwsza krowa charakteryzowała się krótkim 365-dniowym okresem międzyocieleniowym, a druga bardzo długim, ponad 540-dniowym. W związku z tym u krowy 1 w okresie 3 lat wystąpiły trzy laktacje. Natomiast ze względu na przedłużający się okres międzyocieleniowy u krowy 2 odnotowano jedynie dwa wycielenia. Ponadto stwierdzono, że łączna masa wyprodukowanego przez obie krowy mleka różniła się zasadniczo. Krowa, która charakteryzowała się trzema laktacjami i trzema szczytami laktacji wyróżniała się lepszą mlecznością niż krowa nr 2. Biorąc pod uwagę fakt, że wydajność krowy nr 2 w laktacji pełnej wynosiła 8 500 kg i była wyższa od pierwszej aż o 1 500 kg, to łączna ilość mleka uzyskana w trzech laktacjach od krowy nr 1 (21 000 kg) była o 4 000 kg wyższa niż jej rówieśniczki (17 000 kg). Biorąc pod uwagę cenę mleka na poziomie 1,5 zł/kg, krowa pierwsza wygenerowała aż o 6 000 zł więcej przychodu w ciągu 3-letniego jej okresu użytkowania. Niewątpliwie dodatkową korzyścią związaną z lepszą płodnością stada jest zwiększenie liczby urodzonych cieląt od krowy w trakcie jej użytkowania. Zgodnie z zamieszczonym wyżej przykładem, od krowy nr 1 uzyskano trzy cielęta, a od krowy nr 2 o jedno mniej. Rodzi to stratę już na etapie sprzedaży cieląt. Różnica pomiędzy porównywanymi zwierzętami w odniesieniu do wartości sprzedanych cieląt jest w tym konkretnym przypadku równa wartości jednego cielęcia. Potencjalnie różnica ta może ulec zwiększeniu w momencie podjęcia decyzji przez hodowcę o odchowie nadliczbowych jałówek i ich sprzedaży po zacieleniu. Powoduje to również następstwa związane z pogorszoną efektywnością pracy hodowlanej w stadzie. Tempo postępu hodowlanego w stadzie decyduje m.in. o ostrości selekcji zwierząt, czyli odsetku jałówek, które należy odchować, aby wielkość stada w czasie nie uległa niepo żądanym zmianom. W głównej mierze zależy to od wskaźnika brakowania (remontu stada). Im wyższy wskaźnik remontu, tym większą liczbę jałówek remontowych należy odchować, a to z kolei powoduje obniżenie intensywności selekcji.