Do poronienia może dojść na każdym etapie ciąży. Podczas pierwszych 6 tygodni ciąży możemy mieć do czynienia z zamieralnością zarodków. Jest to okres, w którym dochodzi do najczęstszych przerwań ciąży. Poronienia w późniejszym okresie określane są jako zamieralność płodów, a te pod koniec ciąży nazywa się martwymi urodzeniami.  

Jako najczęstsze przyczyny poronień u bydła, wymieni się czynniki zakaźne, żywieniowe,  zakłócenia dobrostanu zwierząt oraz czynniki genetyczne i hormonalne. Pomimo dbania we współczesnej hodowli o higienę, czynniki zakaźne zaliczane są do głównym przyczyn przerwania ciąży. 

Najczęstszymi chorobami wywołanymi przez mikrorganizmy są: neosporoza, bruceloza, choroba rzęsistkowa, choroba mętwikowa, leptospiroza i listerioza. Wirusami najbardziej zagrażającymi ciąży są: IBR oraz BVD. Zdarzają się również ronienia spowodowane grzybicami narządowymi. 

Neosporoza wywoływana jest przez pierwotniaka Neospora caninum. Obecnie jest najbardziej popularną chorobą, wywołująca poronienia u bydła. Wg. szacunków odpowiada za 25 - 43 proc. utrat ciąży.  

Rzęsistkowicę wywołuje pasożyt, rzęsistek pochwowy. Występująca na całym świecie choroba, przenoszona jest drogą płciową. Zapobiegać jej można poprzez stosowanie sztucznego unasieniania, z zachowaniem odpowiednich procedur. Do poronień dochodzi podczas całego okresu ciąży. 

BVD-MD nazywana jest wirusową biegunką bydła - chorobą błon śluzowych. Jest to powszechna choroba, atakująca zarówno zarodki i płody w macicy jak i młode oraz dorosłe zwierzęta. Patogen przechodzi przez barierę łożyska i jeśli dojdzie do tego pomiędzy 7, a 14 tygodniem ciąży powoduje zamieranie płodu. Zakażenia w późniejszym okresie ciąży, do 26 tygodnia, mają negatywny wpływ na rozwój płodu, ale nie powodują poronień. Infekcje późniejsze zwalczane są przez płód, a same cielę rodzi się zdrowe.  

Jakikolwiek proces zapalny, toczący się w organizmie cielnej krowy, może wywołać poronienie. Dla przykładu, wystąpienia zapalenia wymienia w ciągu pierwszych 54 dni ciąży, zwiększa ryzyko poronienia 2,7 krotnie w stosunku do krów zdrowych. 

Aby uchronić się od strat ekonomicznych związanych z poronieniami, musimy dbać o wysoki poziom bioasekuracji w naszym stadzie. 

Podobał się artykuł? Podziel się!