Na efektywność produkcji mleka wpływ wywiera wiele czynników - nie tylko wydajność mleczna krów, lecz także (a może przede wszystkim) płodność i długowieczność tych zwierząt oraz ich zdrowotność.

Długowieczność krów mlecznych nie jest pojedynczym czynnikiem, warunkuje ją bowiem szereg cech. Działania mające na celu zwyżkę długości użytkowania krów mlecznych zawsze wiążą się z koniecznością poprawy zdrowotności stada, wskaźników rozrodu itp., czyli głównych powodów, dla których krowy są brakowane.

Poprawę tych cech można uzyskać przede wszystkim przez zapewnienie odpowiednich warunków środowiskowych (żywienie, utrzymanie), mechanizmy zarządzania, a także (choć w mniejszym stopniu) przez genetykę, a dokładniej odpowiedni dobór buhajów wykorzystywanych w rozrodzie.

RÓŻNE DEFINICJE DŁUGOWIECZNOŚCI

Długowieczność krów może być interpretowana na wiele sposobów, jednak jako podstawowe zawsze wymienia się interes hodowcy i dobrostan zwierzęcia. Nadrzędnym celem każdego hodowcy jest osiągnięcie maksymalnych zysków ze sprzedaży mleka i urodzonych cieląt w możliwie krótkim czasie. W tym przypadku najlepszym wskaźnikiem określającym długowieczność krów jest ich wydajność życiowa, czyli liczona od pierwszego ocielenia do wybrakowania ze stada.

Wskaźnik ten jednak nie jest miarą dobrostanu ze względu na nieuwzględnienie w nim stopnia intensyfikacji produkcji mleka. Przydaje się zatem jedynie do wyznaczenia opłacalności produkcji w danym gospodarstwie.

Długowieczność rozpatrywana jako długość życia lub użytkowania zwierzęcia skupiająca się na zaspokajaniu naturalnych potrzeb (maksymalizacja długości życia oraz odchowanie możliwie największej liczby cieląt), a nie wydajności życiowej będzie jednocześnie zgodna z szerokim pojęciem dobrostanu krowy.

Wobec tego swego rodzaju kompromisem między "interesami" hodowcy i zwierzęcia jest definicja długowieczności jako zdolności adaptacyjnej krowy do środowiska chowu, która opóźni jej brakowanie ze stada. Długowieczność rozumiana jest wtedy jako zdolność krowy do uniknięcia wybrakowania.

Z pojęciami dobrostanu oraz długowieczności krów mlecznych powiązany jest powód ich brakowania ze stada. W większości przypadków, czy to pośrednio przez zapewnienie środowiska chowu, czy bezpośrednio, podejmując decyzję o wybrakowaniu, główną przyczyną brakowania jest człowiek, z jednym rzadko obserwowanym wyjątkiem brakowania zwierzęcia ze względu na jego wiek.