Stan chorobowy ujawnia się w pierwszej kolejności u zwierząt osłabionych, o obniżonej odporności. Główną więc strategią w walce z wszelkimi schorzeniami jest szeroko pojęta profilaktyka. Nie chodzi wyłącznie o stosowanie programów szczepień, zakres ochrony musi być o wiele szerszy. Jednym z filarów prowadzonej profilaktyki jest prawidłowe żywienie zwierząt. Zaspokojenie potrzeb na podstawowe składniki pokarmowe oraz suplementacja mineralno-witaminowa pozwalają utrzymać zwierzęta w dobrej kondycji, a silne, dobrze odżywione sztuki nie ulegają tak łatwo infekcjom. Kolejną kwestią, na którą trzeba zwrócić dużą uwagę, są warunki zoohigieniczne panujące w budynkach inwentarskich. Regularna wymiana ściółki, okresowa dezynfekcja oraz zapewnienie optymalnych warunków mikroklimatu w oborze pozwalają w dużym stopniu ograniczyć występowanie chorób. Niestety, na zachorowania w okresie zimowym szczególnie podatne są cielęta, a tradycyjnie okres jesienno-zimowy jest czasem wzmożonych wycieleń. Konieczne jest więc skupienie większej uwagi na opiece nad tą najmłodszą grupą w stadzie.

WPŁYW WARUNKÓW UTRZYMANIA

Częstotliwość występowania schorzeń układu oddechowego czy skóry w dużym stopniu zależy od panującego w oborze mikroklimatu. Bardzo słabo wypadają tu obory w starym budownictwie, o niskim stropie, niedostatecznej izolacji termicznej, a przede wszystkim z kiepską wentylacją. Hodowcy w obawie przed zamarznięciem instalacji wodnej często nadmiernie uszczelniają budynek, co upośledza dodatkowo i tak już słabą wentylację. W efekcie następuje wzrost stężenia szkodliwych gazów (amoniak, dwutlenek węgla, siarkowodór), jak również drastyczny wzrost wilgotności. Połączenie tych wszystkich czynników stwarza doskonałe warunki do rozwoju patogenów.

W mniejszej skali tego rodzaju problemy odczuwają rolnicy utrzymujący zwierzęta w nowego typu budynkach o lekkiej konstrukcji i dużej kubaturze. W tego rodzaju obiektach zazwyczaj nie ma większych problemów z utrzymaniem odpowiednich parametrów mikroklimatu. Dopilnować należy jedynie, aby zwierzęta nie znajdowały się w przeciągu.

CHOROBY UKŁADU ODDECHOWEGO

Choroby płuc są przyczyną wielu strat w chowie bydła, zarówno w postaci upadków zwierząt, jak również ograniczonych przyrostów młodych zwierząt oraz zwiększonych nakładów na opiekę weterynaryjną. Tego rodzaju schorzenia występują najczęściej u młodych zwierząt.